Sinds enkele weken gaan wij elke zondag ergens ontbijten. Een stukje qualitytime ten bate van het verdiepingsgebeuren zeg maar. Vanochtends zaten we om 9:30 bij Mediterrane, onlangs verkozen tot de beste croissantbakker van Amsterdam door het Parool. Dat wilden we wel eens meemaken. Bij binnenkomst waren er zowaar nog enkele tafeltjes vrij. Welgeteld kunnen er misschien vijftien mensen zitten. ‘t Is eigenlijk een bakker met een paar formica tafeltjes tegen de muur geschoven. Eerlijk gezegd zou ik er niet binnen gestapt zijn als het me niet was aangeraden.

We bestelden, welnu, croissants (ze hadden niets met venkel). En nog een pain au chocolat, een soort amandelbroodje met pijnboompitten en twee petitfour-achtige lekkernijen met met rozenwater geparfumeerde marsepijn vulling. Nu heb ik niet alle croissants van Amsterdam al achter de kiezen, maar ik wil graag geloven dat deze tot de top behoren. Aiai, dat was goed eten. En voor 8,30 waren we klaar, inclusief koffie, thee en chocomel voor dochter Wateetons.

Ik zeg u, daar moet u zijn.