Voedsel uit de Vriezer 1, de ham
Zoals aangekondigd, de vriezer moet leeg. En om het nuttige met het nuttige te verenigen maken we van de gelegenheid gebruik om hem ook maar eens helemaal leeg te eten. Wie weet wat we tegen komen. Er ligt in ieder geval nog een fikse hoeveelheid makreel in, eigenhandig uit de Noordzee gevist enkele maanden geleden. Dat wordt ‘creatief met makreel’ de komende weken. En er lag een hammetje, die de spits mocht afbijten.
Het volgende recept zorgde voor mijn opdoemende relatiecrisis, die dankzij de aangereikte crisismanagement tips van een lezer, gelukkig in de kiem gesmoord is.
Men neme een hammetje (ca. 400 gram). Men klutse een eitje. Verwarm de oven ondertussen voor op 220 graden. Snij de ham open, maar niet helemaal door en vul hem met zongedroogde tomaten en walnoten. Gebruik in hemelsnaam geen venkel. Vergeet de zwarte peper uit de molen niet. Van zwarte peper heb je nooit genoeg. De meeste hammen zijn voorgezouten. Maak de ham weer dicht, bij gebrek aan beter voldeden cocktailprikkers bij mij uitstekend. Maak een paneerlaagje van wat droog brood (of gewoon paneermeel), oregano, peper en zeer fijn gehakte walnoten. Ook leuk is om er Parmazaanse kaas doorheen te raspen. Verse uiteraard. Ik was het zelf vergeten. Rol de ham door het geklutste eitje en vervolgens door de paneer. Herhaal. Hatsikidee, in de oven. Een kwartiertje op 220 graden ien vervolgens 10 minuten per 100 gram op 90 graden. Serveer met wat u goeddunkt, maar ik had een eenvoudige salade van komkommer, tomaat, olijfolie, oregano en geschaafde Parmazaan.
Relatiecrisis op komst
Vanavond sprak mevrouw Wateetons toen ik het vlees aansneed: “kan het zijn dat je meer je best doet voor het log dan voor mij?”
Ovenleed
De wijze les voor deze maandag: limekleurige plastic bakjes kunnen niet tegen de oven.
Zondagochtend ontbijt
Sinds enkele weken gaan wij elke zondag ergens ontbijten. Een stukje qualitytime ten bate van het verdiepingsgebeuren zeg maar. Vanochtends zaten we om 9:30 bij Mediterrane, onlangs verkozen tot de beste croissantbakker van Amsterdam door het Parool. Dat wilden we wel eens meemaken. Bij binnenkomst waren er zowaar nog enkele tafeltjes vrij. Welgeteld kunnen er misschien vijftien mensen zitten. ‘t Is eigenlijk een bakker met een paar formica tafeltjes tegen de muur geschoven. Eerlijk gezegd zou ik er niet binnen gestapt zijn als het me niet was aangeraden.
We bestelden, welnu, croissants (ze hadden niets met venkel). En nog een pain au chocolat, een soort amandelbroodje met pijnboompitten en twee petitfour-achtige lekkernijen met met rozenwater geparfumeerde marsepijn vulling. Nu heb ik niet alle croissants van Amsterdam al achter de kiezen, maar ik wil graag geloven dat deze tot de top behoren. Aiai, dat was goed eten. En voor 8,30 waren we klaar, inclusief koffie, thee en chocomel voor dochter Wateetons.
Ik zeg u, daar moet u zijn.
Venkel Veekend – dag 4
Met een venkelsoepje kwam Venkel Veekend ten einde. En nu een jaar dat gedrocht niet meer eten! Een weekend van vier dagen is misschien ook wel wat lang.
Nu ik onlangs uit de Hoezo-radio podcast had begrepen dat een gemiddeld gezin 250 kilo etenswaren weggooit per jaar besloot ik het maximale uit mijn dode kipje te halen. In de pan met dat karkas. Na een middagje trekken had ik er een lekker bouillonnetje uit gefabriceerd. Dit gecombineerd met een halve knol venkel, een uitje, twee tenen knoflook, een stengel bleekselderij, een blikje doperwten, een goede scheut bier en de staafmixer zorgden voor een uitstekende afsluiter van Venkel Veekend.
Ik zie al weer een volgende thema aan de horizon. Onze vriezer is overvol en moet nodig ontdooit worden. Tijd voor: Food from the Freezer.
Venkel Veekend – dag 3
Door elke ochtend ook mijn ei klaar te maken met venkel waren we al ruim voor het eind van Venkel Veekend aan het einde van onze Venkel Voorraad gekomen. Dus snel even langs de Venkel gigant gereden.
Er lag al enige tijd een scharrelkipje dood te zijn in onze vriezer, tijd om daar wat leuks mee te doen. De vorige keer dat ik deze had klaargemaakt in de oven wat hij er nogal droog uit gekomen. Geinspireerd door het weekrecept van Tijs besloot ik hem deze keer superlang te garen, maar dan op een lage temperatuur. Een half uurtje op 220 graden en vervolgens de hele dag op 100 graden. De kip was gevuld met, daar komt ie: venkel. En ik had er een halve citroen en wat spekblokjes bijgedaan. Met wat peper en zout natuurlijk. Ik had de inhoud van zo’n kip trouwens schromelijk overschat, ik kreeg er net een halve knol ingepropt. Was ik daarvoor helemaal naar de Venkel Gigant gereden?
Zes uur na het vullen mocht kip de oven weer uit. Hij rook lekker en zag er goed uit. Aangezien mevrouw Wateenons niet echt van kluiven houdt had ik de kip geheel ontbeend en met de in de kip gegaarde venkel en spek, en het restant venkel op een bergje van botersla opgediend.
Haar reactie: “een beetje droog eigenlijk”.
Venkel Veekend – dag 2
Thuisgekomen bleek vrouwlief zich in het geheel niets aangetrokken te hebben van Venkel Veekend. Op de zo fijn alliterende Vrijdag notabene. Dat ik haar nog niet ingelicht had over het thema had er misschien mee te maken. De inspiratie was niet optimaal gebleken dus ons diner bestond uit een onduidelijke soep uit blik die bovendien nog onduidelijker werd gemaakt door er diepvries ‘oosterse groenten’ doorheen te mengen. Rookworst met bamboespruiten. Zoiets. Gelukkig had ik ‘s ochtends wat venkel door mijn gebakken ei gedaan. ‘s Avonds kreeg ik opeens de geest en maakte een perentaart. Met peren zachtjes gekookt in Martini Rosso en suiker. Het ingedikte vocht werd later met wat room als saus over de taartpunten gegoten. Experimentje, maar heel niet gek. We hebben de taart echter vrijwel in z’n geheel weggegooid. ‘t Is leuk om te maken, maar in onze lichamen is geen plek voor zoveel boter en suiker. Zelfs niet als het deeg met 9-granenmeel was gemaakt. (Ik typte overigens eerst 9-granenmail. Trés 2007.)
Venkel Veekend – dag 1
Mensen, u heeft er lang op moeten wachten. Maar het was het waard, Venkel Veekend is eindelijk daar! Toegegeven, ik werd hierin lichtelijk geinspireerd door het nieuwe reclameblaadje van La Place, Le Magazine. Dat trouwens voor die ene euro ongeveer duizend keer leuker is dan dan het eveneens nieuwe, maar vijf keer zo dure, Delicious. Wat een mutserig tijdschrift is dat. En let ook vooral op de site van de Le Magazine, die desgewenst elk willekeurig deel van de pagina voor je wil vergroten. Handig. Maar terzake, Venkel Veekend. Dit weekend, te beginnen bij vandaag, want op vrijdag werken is meer iets van de vorige eeuw, eten wij alleen gerechten met venkel. Waarom? Venkel is lekker, en jezelf dwingen een ingredient herhaaldelijk te gebruiken leert je het ingredient te doorgronden, en stimuleert je creativiteit. Daar.
Wat aten wij op dag 1?
Een venkelsalade met met amandelen en geitenkaas.
Zo ging ik te werk: Een paar teentjes knoflook en met wat gehakte amandelen in wat olijfolie bakken. Niet te lang, niet te hoog vuur, knoflook verbrandt snel en is dan behoorlijk vies. Zonde van je amandelen ook, probeer die er maar eens tussenuit te pulken. Die gebakken knoflook en amandelen in de blender, paar lekkere tomaatjes erbij, nog wat olijfolie en wat citroensap en honing. Blenderen, voila: le dressing. Het recept van Le Magazine gebruikt rucola als basis van de salade en Roquefort. Laat dat nu net de enige kaas zijn waar ik aboluut niet van houd. En Tjarda is niet zo’n fan van grote hoeveelheden rucola. Dus wij gebruikten veldsla en geitenkaas. De venkel in mooie dunne plakjes snijden. De onderkant heeft een dik massief stuk in het midden. Kun je prima gebruiken natuurlijk, maar juist de ringachtige structuur doet het mooi in een salade dus ik kieper dat onderste deel eruit. Leuk als smaakmaker voor een soep ofzo. En dan het opmaken, ik zal u zeggen, daar ben ik geen held in. De foto is mijn getuige. Een beetje husselen loopt altijd op een smeerboel uit. Hopelijk doet u het beter, de smaak was er bij ons echter niet minder om. Ik serveerde er een fijn gegrild hammetje bij.
Wat wil Sinterklaas mij vertellen?
Sinterklaas achter de rug. Dit stond er qua culinair-technisch-gebeuren op mijn verlanglijstje:
Harold McGee – Over eten en koken
Culinaria Frankrijk/Spanje/Griekenland
Jeffrey Steingarten – De man die alles at
Iets uit de River Cottage serie van Hugh Fearnley-Wittingstall
Iets van Heston Blumenthal
Haring en zijn maatjes – Klootwijk en De Boer
De keuken van De Cocq – Wouter Klootwijk
Een onbijtbon voor bijvoorbeeld De bakkerswinkel
Waterkoker
Thee-ei
Verschillende soorten thee
Glazen Theepot
Delta 10% gecarameliseerde koffiebonen uit Portugal
Turkse theekopjes
En dit leverde deze overvloedige lijst me op:
Een stuk marsepein
Een boek over het inmaken van groente en vruchten
Brandnetelthee
Een kookboekje met ‘snelle en gezonde’ recepten
Wat wil Sinterklaas mij vertellen?
