Vanavond in Amsterdam: Musica da Cucina (gratis)
Mocht u Amsterdammer zijn (en zijn we dat diep in ons hart niet allemaal) dan kunt u vanavond, gratis, naar een optreden van het Italiaanse Musica da Cucina. Ze creeeren soundscapes met keukengerei.
Locatie: De Nieuwe Anita
Kosten: niks
Meer info: subbacultcha of Musica da Cucina
Huevos Reales
In de extase van het Wurstfest van afgelopen weekend dachten meneer Wateetons en zijn compaan Wildeavonturen dat het ook wel een leuk idee zou zijn om ook het toetje in worstvorm te gieten. Ijs met slagroom in een darm, zoiets. De reacties van beide eega’s op dit idee was echter van dien aard, dat we maar besloten een wat conservatievere dessertkoers te varen. Ik zeg het zelf maar: we zijn mietjes. Het uiteindelijke dessert was er niet minder lekker om. De onvolprezen koningin van nl.culinair Tonny kwam met het idee. Ik had er nog nooit van gehoord.
Huevos Reales (4 flinke porties)
3 eiwitten
12 eidooiers
Een flink glas sherry (ik gebruikte port, ook erg lekker)
2 eetlepels rozijnen
4 eetlepels suiker
50 ml water
1 kaneelstokje
25-50 gram pijnboompitten
Verwarm de oven voor op 175 graden. Leg de rozijnen te wellen in de helft van sherry/port of andere drank. Schenk jezelf ook wat in. Komop, ‘t is feest.
Sla de eiwitten stijf, en doe hetzelfde voor de eidooiers. Die worden niet echt stijf maar wel créme-achtig. Pas op: geen contact tussen eigeel en eiwit anders krijg je laatsgenoemde niet stijf. Schep de twee voorzichtig door elkaar en doe ze in een beboterde bakvorm. Zet het mengsel een kwartier in de oven tot het gaar is. Laat afkoelen en snij de massa tot blokjes of punten, al naar gelang je bakvorm en je voorkeur voor punten of blokken in het algemeen.
Breng in een sauspannetje het restant drank, de suiker, het water en het kaneelstaafje aan de kook en laat het een beetje inkoken tot een dikkige vloeistof. Let op: zorg dat er voldoende is om straks de eiblokjes/punten in te drenken.
Leg de eiblokjes/punten in een schaal of op een bord en overgiet deze met de saus. Ze moeten flink soppen. Sprinkel er tenslotte de gewelde rozijnen en (geroosterde) pijnboompitten overheen.
Worst maken – foto’s en recepten
Afgelopen zaterdag nam meneer Wateetons zijn nieuwe schatje Charlotte mee naar vriend Wildeavonturen voor een gezamelijke poging worst te maken. Om gelijk maar met de conclusie te beginnen: missie geslaagd. Al gebruikten we wat te veel zout en peper, tot licht ongenoegen van mevrouw Wateetons en mevrouw Wildeavonturen. De receptuur hieronder is al aangepast.
Er werden twee soorten gemaakt: Merguez en gewone ‘verse worst’. De foto’s zeggen het meest denk ik. De recepten en opmerkingen erbij vindt u hieronder. Mocht u er ook aan willen beginnen, bekijk dan eerst eens dit filmpje van Druppels. Daarin wordt ook het recept gegeven voor de verse worst, dus dat zal ik hier maar niet herhalen.
Recept Merguez
1 darm (bel uw slager, meneer Wateetons kreeg een meter of 10 voor €1,50)
1 kg lamsvlees, ongeveer 20 % vet, maar niet meer dan 25 %.
1 gehaktmolen, liefst luisterend naar de naam Charlotte. Maar u kunt het vlees ook laten vermalen door uw slager. Vullen kan ook wel met de hand, zie verderop.
Maak een fijne mix van de volgende ingrediënten:
1 eetlepel venkelzaad (je kunt ze vijzelen, maar heel laten is wel lekker landelijk)
1 eetlepel paprikapoeder
1 eetlepel gemalen korianderzaad (geldt hetzelfde voor als voor de venkel)
2 geperste tenen knoflook
2 eetlepels harissa (als u dat echt niet kunt vinden voldoet sambal eventueel, harissa wordt namelijk gemaakt uit de gemalen pepertjes en een aantal van de overige kruiden uit dit recept)
2 eetlepels olijfolie extra vergine
circa 1 eetlepel fijn zout
circa een halve eetlepel gemalen peper
een flinke versnipperde ui
2 eetlepels versnipperde peterselie
Laat de darm een uurtje in koud water weken. Spoel hem ook aan de binnenkant af door hem als een tuinslang over de kraan vast te maken en deze open te zetten. Leg het vlees een uurtje in de vriezer. Het moet goed koud of half bevroren zijn.
Meneer Wateetons en Wildeavonturen maalden eerst het vlees, voegden daarna de kruiden er aan toe en probeerde dit glibberige mengsel vervolgens weer met behulp Charlotte de darm in de douwen. Dat was geen succes. Het leverde een behoorlijke teringbende op. Een veel beter idee bleek het om het vlees grof te snijden, dát te mengen met kruiden en de hele gekruide stukken vervolgens door de molen te halen en dat direct de darm in te persen. Scheelt flink in tijd ook.
Schuif de darm (of het deel wat u denkt nodig te hebben, voor een kilo is dat circa anderhalve meter) over het vulstuk van de gehaktmolen. Heeft u geen opzetstuk, dan is dat ook geen ramp. Gebruik een trechter of iets dergelijks met een flink wijde opening en duw het gehakt er gewoon met de handen door. Lukt best. Het heeft iets pervers om die worst zich te zien vormen. Prik er de luchtbellen uit met een naald. Het knopen van de gevulde darm tot sausijsjes kunt u het beste voor u zien. Het eerder genoemde filmpje van Druppels is uw vriend.
De worsten kunt u bakken of koken. In het laatste geval, zet ze op met koud water.
Meer worstavonturen van Meneer Wateetons elders op wateetons.com of op www.worstlog.com
Meneer’s nieuwe lief: Charlotte
Meneer Wateetons is verliefd. Haar naam is Charlotte. Geboren in 1980. Ze doet dingen die mevrouw Wateetons niet wil doen: persen, schaven en raspen. Noem maar op. Maar vooral vlees malen. Meneer Wateetons kocht haar voor een prikkie op Marktplaats. De boekjes, met funky fotootjes van andere apparaten uit die tijd, zaten er nog allemaal bij. Ze wordt trouwens nog steeds gemaakt. Morgen gaat meneer Wateetons haar eens goed gebruiken. De meters varkensdarm zijn al besteld.
Sla is dood, lang leve Sla
Ooit was er het vegetarische tijdschrift Sla. Meneer Wateetons ontdekte het een half jaar voor het opgeheven werd. Erg jammer. Nu heeft hij maar drie beduimelde exemplaartjes in de kast staan. Als iemand nog ergens een jaargangetje heeft liggen dan houdt meneer zich van harte aanbevolen. Het volgende recept komt uit een editie uit 2003.
Recept: Gembertofu in sesamzaad met roergebakken spruitjes (4 personen)
Worteltjes met vruchtenhagel?
Dochter Wateetons is moeilijk, lees, niet over te halen om iets nieuws te proberen dat gezond is. For some reason stopt ze zonder problemen een borrelnootje in haar mond, terwijl ze zo’n ding nog nooit gegeten heeft. Maar als het groente is.. no way. Dus maakte ik gepureerde worteltjes met sour cream en een beetje suiker tot een mooi oranje smeerseltje. Op een taco chip en aanbieden, maar helaas: “voor mama!” En het was echt zooo neutraal van smaak.
Het lukte wel toen ik een beschuitje ermee besmeerde en er vruchtenhagel overheen strooide, het hele beschuitje ging erin.
Tja, is dit de manier om een worteltje naar binnen te schuiven?
Slaaplekkermelk?
Meneer Wateetons trotseert drie dagen per week de file. Hij wordt in deze zware taak bijgestaan door een aantal interessante podcasts, waaronder die van het wetenschapsprogramma Hoe?Zo!. Af en toe handelt dit programma ook over voedsel en afgelopen maandag ging de uitzending over een nieuw product van Friesche Vlag waar we allemaal jaren op hebben gewacht: Slaaplekkermelk. Luister of download de podcast hier. De eerdere afleveringen zijn ook niet onaardig, trouwens.
Ah, shit (4)
Vergeten te kijken wat het goedkoopste product was in de Spaanse supermarkt!
Wateetons in de Madrileense supermarkt
Meneer Wateetons mag, zoals u ongetwijfeld ook, graag door buitenlandse supermarkten struinen. Rare blikjes en onleesbaar ingredientenlijsten, heerlijk. In het verleden werd er dan ook meestal flink ingeslagen. Zo heb ik eens een complete varkenspoot uit Spanje meegenomen. De hoef stak gewoon uit de tas, maar de douane gaf geen kik. Dat ziet er tof uit in je keuken, geloof me. Verder werden alle hoekjes van de tassen gevuld met koffiebonen, blikjes en droge worsten. Die dan niet zelden maanden op een plank niets lagen te doen omdat de Spaanse avondzon behoorlijk bij bleek te dragen aan de aanlokkelijkheid van een blikje ‘mejiones’. Meneer Wateetons doet het tegenwoordig dus wat rustiger aan.
De volgende zaken kon ik toch niet laten liggen: een blikje met twee ‘codornices’. Al was het maar omdat ik geen idee heb wat het zijn, kwartels? En wat een prachtig doosje. En, na in drie dagen heftig Churros verslaafd te zijn geraakt, konden meneer en mevrouw Wateetons het pak Churrosmeel met de bijbehorende ultradikke chocolademelk ook niet weerstaan. Ze ontbijten aankomend weekend maar weer eens binnenshuis.
