Gisteren bij de Turk eens Halva (of ‘Helva’) gekocht. Dat had ik nog nooit gegeten. Ik zal u zeggen dat ik iets totaal anders had verwacht. Iets zachts, en nattig. Mijn mes moest zelfs even twee keer denken toen zij de massa doorkliefde. Hard en kruimelig materiaal vond zij op haar weg.

Helemaal onzin bleek mijn gedachte niet te zijn, volgens Wikipedia zijn er tal van soorten Halva, waaronder suikerspin-achtige Pişmaniye en gelei-achtige semolina Halva. Ik trof de Midden-Oosterse variant: de tahina Halva.

Van de verrassing bekomen besloot ik dat eigenlijk niet bijzonder lekker was. U kunt het komen ophalen. Of maak het zelf.