zelfrijzend my ass
Rechts een scone gebakken volgens het recept. Met zelfrijzend bakmeel. Een indrukwekkende centimeter hoog. Links de versie nadat meneer Wateetons alle rijszeilen had bijgezet en een extra zakje bakpoeder had toegevoegd.
…to end all muffin-recepten
U heeft vrij genomen. De oven staat te ronken. Kinderen zijn naar school of uit logeren gestuurd. De hond heeft zijn rondje gehad. Het huis is aan kant. De video neemt Goedemorgen Nederland op. Maak me gek met uw Bananen Muffin-recept dat alle Bananen Muffin-recepten overbodig maakt meneer Wateetons, ik ben er klaar voor!
- 350 gram zelfrijzend bakmeel
- een zakje bakmeel
- een snufje zout
- 60 gram gesmolten boter
- 150 ml melk waarin een vanillestokje is getrokken
- of, voor de gemaksbakker: een zakje vanillesuiker
- een ei
- twee eetlepels suiker (of een als je de vanillesuiker gebruikt)
- een banaan
- een muffinvorm
Verwarm de oven op 200 graden. Meng de droge ingredienten door elkaar. meng de boter door het meelmengsel. Meng de melk en ei erbij. In andere, inferieure, recepten wordt veel te veel melk gebruikt. Niet doen. Gooi er op dit moment ook de in stukken gesneden banaan bij. Meng het grof, beetje met een vork of je handen de ingrediënten door elkaar gooien. Geen mixer gebruiken, en vooral niet te lang mengen. Doe dit plakkerige mengsel in de licht beboterde muffinvormen. Je kunt er waarschijnlijk 10 of 12 uithalen. Bak het 20 minuten in de oven. Eventueel vijf minuten langer.
Beetje laten afkoelen op een rooster, opeten, en een reactie achterlaten in de trant van: “dank u meneer Wateetons dat u mij en mijn bloedjes van kinderen het muffinlicht heeft laten zien”.
Scones, muffins en quiches in de prullenbak
En waarom stond meneer Wateetons dan de hele dag in de keuken om daar een onbeschrijflijke teringbende te maken? Welnu, mevrouw Wateetons vierde haar (32e, 32.2e of 25e, daar wil ik vanaf zijn) verjaardag en had meneer verzocht een high tea te serveren voor haar gasten. Het gevolg: meneer Wateetons heeft het lekkere weer van het afgelopen weekend vooral van horen zeggen. Warm had hij het wel, in zijn keukentje met de oven op 220.
Op tafel stonden uiteindelijk:
- veenbessenbrood
- chocoladebrood
- scones (met surrogaat clotted cream en jam)
- cake
- bananen muffins
- hardcore 86% chocolade muffins
- spinazie-tomaten-schapenkaas quiche
Het bakken had nog wel wat voeten in de aarde. Meneer Wateetons is niet zo’n bakker. Hij houdt niet van zoetigheid en zijn gewaardeerde waistline doet dat evenmin. Hij kwam er zelfs achter dat hij helemaal geen mixer heeft. Uiteindelijk is er heel wat in de prullenbak verdwenen: twaalf muffins, vijftien scones en een complete Quiche Lorriane. Dat was trouwens niet allemaal de schuld van meneer Wateetons. Hij vond tientallen recepten voor muffins, maar de helft is complete onzin. Zo. Meneer heeft gezegd. Morgen zal hij daarom het Bananen-muffin Recept Dat Alle Andere Bananen-muffin Recepten Overbodig Maakt posten. Neem maar een dagje vrij. Het mislukken van de quiche was zijn eigen domme schuld. Dat dan weer wel.
Gaat het weer een beetje meneer Wateetons?
Om onduidelijke redenen besloot meneer Wateetons de boterham met pindakaas van dochterlief in stukken te snijden met zijn vlijmscherpe koksmes. Het zal het jachtinstinct wel weer zijn. Met forse halen doorkliefde hij in extase het weerloze brood. En zijn duim.
Auw.
Meneer zou toch beter moeten weten. Hij heeft al eens bij de eerste hulp van het AMC gezeten met het topje van zijn linker wijsvinger in zijn hand. Precies dezelfde oorzaak. Als was het een ander merk pindakaas geloof ik. Dat vingertopje is er weer helemaal aangegroeid, misschien dat dat zijn hervonden roekeloosheid verklaart. Deze keer viel het gelukkig schadetechnisch wederom mee. Een schampschot: van bovenaf door de nagel, maar zonder al te diep diep het vlees in te gaan.
Beterschapskaartjes kunt u richten aan:
Meneer Wateetons
Ziekenhuis Boven het IJ
Afdeling Intensive Care
Statenjachtstraat 1
1034 CS Amsterdam
meneer Wateetons wil jagen
De lente blijft meneer Wateetons parten spelen. Of misschien was het Tussen Orinoco en Amazone van reisauteur Redmond O’Hanlon wat meneer Wateetons’ testosteron doet vloeien. Hoe het ook zij: meneer wil jagen. Met geweer of boog. Beesten vangen, klaar maken en opeten. U kent het wel.
Het hoogtepunt van dit jagersverlangen werd afgelopen paasweekend bereikt, in zijn buitenhuis op de Veluwe. Maar wat doe je dan? Meneer Wateetons kan helemaal niet jagen. En mag het ook niet trouwens. Noch heeft hij heeft er de materialen voor. Dat werd dus gefrustreerd rondjes lopen. En nodeloos naar duiven speuren. In arre moede is hij maar wat met pijl en boog op een kartonnen doos gaan schieten. Daar bleek bovendien dat meneer’s behoefte groter is dan zijn talent.
Binnenkort gaat hij eens een visje vangen en die dan thuis klaarmaken. Dat lijkt er dan nog een beetje op. Maar als u binnenkort de bossen in trekt, en u heeft nog een plekje over in uw hutje dan houdt meneer zich van harte aanbevolen.
de voedingsindustrie vindt u maar een domkop (1)
De start van een vermoedelijk zeer lange reeks van voorbeelden waaruit blijkt dat de voedingsindustrie geen hoge pet van u op heeft. Deel 1: Maisbrood van Albert Heijn bevat gele klontjes waarvan u moet denken dat het maiskorrels zijn. Niets is natuurlijk minder waar. Klontjes zijn het inderdaad, van geelgekleurd brooddeeg. Zonder maissmaak.
Meer trieste voorbeelden vindt u natuurlijk bij de onvolprezen Keuringsdienst van Waarde, bij Foodlog of bij Eetschrijven.
UPDATE: eens even zien wat meneer Heijn en consorten voor verklaring geven voor de klontjes in mijn brood.
UPDATE: ze weten niet over welk maisbrood ik het heb. Of ik de streepjescode wil sturen. Nog even geduld dus.
meneer Wateetons leest een boek
Bij de V&D lag, afgeprijsd naar drie magere eurootjes: de eetbril van Joep Habets. Die kon meneer Wateetons niet laten liggen. Voor hetzelfde bedrag lag er overigens ook Een kok op reis van Anthony ‘keukenconfessies’ Bourdin. Die kon ik wel laten liggen, want die heb ik al. U nog niet? Haast u!
ah shit (13)
De wijze les van vandaag: gooi die aangebroken bakjes fruit van dochter Wateetons toch gewoon weg in plaats van ze in de koelkast te zetten.
