Het einde nadert
De ham begint zo langzamerhand wel een beetje op te raken. Dat mag ook wel, na drie maanden. En het s trouwens maar goed ook, want aankomende zaterdag krijgt hij concurrentie.
My precious
Meneer kocht onlangs een aantal onalleweekse vruchten. Een daarvan was een papaya. Maar wat moet je daar eigenlijk mee? Het enige dat meneer voor de geest stond was het verhaal van Johannes van Dam dat iemand deze vrucht gebruikte om zijn gerief te halen. Daar zag meneer maar vanaf. Vooral omdat hij het niet echt vond passen op een culinaire website. Hoewel, gezien de populariteit van Wateetons onder Playboylezers bent u het daar misschien wel niet mee eens. Stuurt u maar een mailtje.
Enfin, een shakeje dan maar. Meneer houdt van fruitshakes. De fruitmand en koelkast beschouwend ontdekte meneer echter dat hij eigenlijk nogal weinig middelen had om zijn shake uit op te bouwen. Geen limoen. Geen munt. Geen kokosmelk. Achterin de koelkast stond wel een flesje oranjebloesemwater. Een paar maanden geleden voor het eerst gekocht en nog altijd ongeopend. Vooruit maar.
En nu is meneer verslaafd. De smaak van de papaya is hij al weer lang vergeten. Die van alle andere vruchten, groenten (of levensmiddelen in het algemeen eigenlijk) ook. Soep, pasta, brood en gebakken ei. Alles geurt naar oranjebloesem. Hij is al dagen niet meer op zijn werk verschenen. Hij ligt thuis, op de bank. Ruikend aan oranjebloesemwater… My precious.
Spannende paddestoelontwikkelingen
Een immer kritische lezer wees meneer erop dat de in de knop gebroken babycantharelletjes van gisteren wel eens helemaal geen in de knop gebroken babycatharelletjes zouden kunnen zijn. Het betreft waarschijnlijk in de knop gebroken babynameko’s.
Oordeelt u zelf: De nameko vs de cantharel
Op zich geen ramp natuurlijk. Behalve voor het mycologisch ego van meneer. Deze paddestoel staat ook in de ingredientenlijst. Maar hoe bos is hij eigenlijk?
lekker: cantharellen in de soep
Het leven van meneer Wateetons kent z’n zwakke momenten. Bijvoorbeeld wanneer hij een zak gemakssoep (dat moet schijnbaar tegenwoordig in een zak) koopt. Voor op een ander moment van nog ernstigere zwakte: als hij geen zin/tijd/inspiratie heeft om te koken. Zo knipte meneer gisteravond een zak bospaddenstoelensoep open. Bospaddestoelen? Wouter Klootwijk zou onmiddelijk vragen uit welk bos deze dan precies komen. Bless his soul. De voorkant benadrukte dat het hier om cantharellen ging. Andere bospaddestoelen als de Gele Ringboleet of Hoorn des Overvloeds hadden ze maar even buiten beschouwing gelaten. En bij nadere bestudering van de ingredientenlijst gold dat eigenlijk ook voor de cantharel. Met 0,3 procent was het canthareltechnisch niet bepaald een vetpot. De uiteindelijke score ziet u hierboven. Twee in de knop gebroken babycatharellen, ter grootte van een stuiver. Er staat nog een zak mosterdsoep in de kast. Met spekjes. Ik vrees met grote vreze.
Populair
De kaaskroket was gisteren uitermate populair in het bedrijfsrestaurant van meneer.
Workshop worstmaken
Leer de kunst van het worstmaken! Meneer Wateetons legt het graag uit, tijdens uw vrijgezellenfeest, bedrijfsuitje of gewoon zo maar, omdat het leuk, lekker en interessant is.
Wat houdt de workshop in:
De workshop worden gehouden bij jou, of jullie, thuis. Daar leer je, uiteraard onder het genot van wat door meneer meegenomen worst, allereerst de theorie van het maken van verse en droge worst. Wat gaat er in een worst, waar haal je je die ingrediënten, wat voor grappige dingen kun je doen met darmen, en hoe voorkom je dat je komt te overlijden na het eten van je zelfgedroogde salami.
Vervolgens breng je het geleerde in de praktijk met het bereiden van twee verse worstvarianten die we uiteraard vervolgens ook opeten. Omdat een mens niet kan leven op dierlijk vet alleen (zeggen ze) bereiden we daarbij ook één of twee mooie verse salades. Uiteraard bereiden we ook worst om zelf te drogen, zodat je een paar weken later je eigen salami aan je vrienden, familie en buren kunt presenteren.
Jullie krijgen een boekje mee met daarin alle recepten. Eventuele drank schaffen jullie zelf aan. Er is geen minimaal aantal deelnemers, maar vanaf drie is het leuk (en betaalbaar).
Mail meneer voor meer info
Elfduizend blikken tomatenpuree
In de zoektocht naar een kek hoesje voor hun nieuwe cd heeft de Groningse band LPG het plan opgevat deze uit te voeren in tomatenpuree. Waarom ook niet, waarom ook wel. Meneer vindt het in ieder geval tamelijk geniaal. Lees het verslag en bekijk de foto’s op VPRO’s 3voor12-site.
Pastasausje, anyone?
Maar wat is het?
Meneer kocht wat onalledaagse fruit bij de Turk. Alhoewel, granaatappel, mango en papaya zijn natuurlijk niet echt onbekend. Maar meneer schaft ze niet wekelijks aan in zijn gang langs de LIDL en C1000. Onalleweeks fruit dus in ieder geval. Daarnaast kocht meneer ook een knalroze vrucht die hij nog niet kende. In de winkel kon men ook niet vertellen wat het was. Wel dacht een klant te weten dat het een beetje naar cactusvrucht smaakte. Een google zoekopdracht op ‘roze vrucht’ leerde dat het drakenfruit betreft, a.k.a. dragonfruit, Pitaya of Pitahaya. Inderdaad een cactusvrucht. En dan vanzelfsprekend de Hylocereus polyrhizus variant want hij bleek ook roze van binnen, in tegenstelling tot de Hylocereus undatus die wit is van binnen. Dat weet een kind.
Lekker vraagt u? Het kan slechter. Niet bijster sterk van smaak, niet te zoet en met een lichte groente smaak. Een beetje tussen framboos en komkommer in. Met wat zuur van de yoghurt werd het best een aangenaam hapje.
Werk aan de winkel voor de biotechnologie
Ze zijn lekker hoor, maar waarom zit dat mangovruchtvlees zo verschrikkelijk vast aan de pit?
Hepe, hepe & who raugh
Dochter Wateetons wordt 3! Meneer heeft geen taart gebakken!
