Burn, baby, burn!


Meneer Wateetons had gisteravond een bedrijfsfeestje. Voor hij het doorhad stond hij achter de barbecue de sateetjes en tonijnsteaks om te draaien. Met een roodgloeiende en haarloze onderarm. Dat zat zo: van meneer, mannelijk als hij is, werd verwacht dat hij wel even de barbecue aan zou steken. En meneer, mannelijk als hij is, liet dat zich natuurlijk geen twee maal zeggen. Het was een gasbarbecue, een grote ton met een rooster. Meneer liet het gas rijkelijk stromen, rolde zijn biceps en drukte met volle kracht op de electrische ontstekingsknop. Een tik, nog een tik, nog zes tikken, maar geen vlam. De toegestroomde vrouwelijke collega’s begonnen een beetje te grinniken. Het koude zweet brak meneer uit. Hij voelde in zijn broekzak en vond steun bij zijn ultieme mannelijkheidssymbool: zijn Zippo. Een nonchalante duimbeweging, een vonk, een vlam. En een explosie. Een steekvlam van een meter verlichte de hemel boven Amsterdam. Kinderen gilden, mannen verstijfden, vrouwen vielen flauw. En de arm van meneer Wateetons rookte.

Maar de barbecue brandde.

MISSCHIEN OOK LEUK OM TE LEZEN, YO

  1. 1
    Peter

    Verbrand vlees voor dat de BBQ het werkelijk goed deed is weer eens wat anders. Ik hoop dat meneer Wateetons is bijgekomen van de schrik en dat de brandwonden goed zijn verzorgd door de personen die niet tegen de vlakte zijn gegaan.

+ Laat een reactie achter