Willekeurige öbservaties in Örebro
Inmiddels in Örebro verzeild (spreek uit: Eurebroe. Of Eurebreu, wat u maar lekker Zweeds vindt klinken) observeert meneer Wateetons nog immer de Zweedse eetgewoontes. De volgende zaken vielen hem recent op:
- Koffie koffie koffie koffie!
- Zoet zoet zoet zoet! De Zweed lust wel een koekje, dat wist u al. Maar ook voor snoepjes in de brede zin des woord en een stukje chocola of marsepein trekken Henrik en Astrid hun nös niet op.
- Men is hier een warme lunch gewend. De Zweden bij wie meneer zijn dagen doorbrengt konden zich niet voorstellen dat men op slechts één warme maaltijd kan leven.
- Het eten is hier niet duurder dan in de lage landen, maar voor een glaasje matige huiswijn vraagt men zonder blikken of blozen zes öro.
- Maar dan is er gelukkig de cider. Waar meneer’s Gall & Gall om de hoek welgeteld één cidervariant heeft staan zag hij hier op de kaart een perencider, een frambozencider en een bosbessencider staan. Dat kwam goed uit want ze waren goedkoper dan de wijn en meneer houdt wel van cider. Groot was echter teleurstelling toen hij een zoet, zwak alcoholisch tienerdrankje voor zijn nös kreeg. Een Breezer, maar dan waterig. Van dronken worden kwam niet veel die avond. Ach, ook wel eens aardig, voor de verandering.
- Koffie koffie koffie koffie! Had ik dat al gezegd?
Willekeurige observaties in Stockholm
Meneer is in Stockholm. Anderhalve dag slechts, dus een diepgaande studie van de stad, haar bewoners en hun eetgewoonten zal ik u niet kunnen leveren.
Maar een paar observaties heeft meneer al wel gedaan:
- Er heerst hier de koffiecultuur die je inmiddels in veel landen ziet, maar nog nauwelijks in Nederland. Zelfs niet in Amsterdam. Iedereen loopt met bekers koffie over straat en op elke straathoek zijn er koffietentjes. Aangenaam.
- De Zweden houden van safraan. Meneer heeft zich, op aanraden van Petra, gestort op het proberen van allerhande zoetigheid bij al die koffie die hij drinkt (zie observatie 1). En elk broodje dat hij tot nu toe kocht bevatte een onwaarschijnlijke hoeveelheid safraan. Lekker, vraagt u? Mwoah. Ietsje minder mag wel van meneer.
- Zweden is een worstland. Bless their heart. Als er op een hoek geen koffietentje is dan staat er wel een hotdog-stand. Belangrijker, er zijn ook veel kraampjes met authentiekerig eten (met Zweden in klederdracht enzo, tja) waar allerhande gedroogd vlees en worst wordt verkocht. Meneer kocht alvast een Elk-worstje.
- De kerstsfeer zit er al goed in hier. Als er nog een gaatje over is op een hoek dan staat daar een kraampje waar ze een soort gluhwein verkopen: Glögg. Niet te zuipen. Mierzoet, akelig zuur en bereid met 1600 kruidnagels per liter vermoed ik. Maar het koekje erbij is lekker.
- Tenslotte: je bankpasje moet hier op z’n kop in de automaat. Wat een achterlijk land.
Dochter wateetons bakt
Mevrouw Wateetons zag in de C1000 gezellige pakken om cakejes en zoete broodjes te maken met kinderen. Een fijn ‘just add water’ concept met gekleurde suikertjes en figuurtjes. Kom maar op.
Het bleek iets meer te behelzen dan alleen het toevoegen water, maar mevrouw Wateetons kon het net aan: een ei, wat boter, snufje zout (SNUFJE! ik heb hekel aan dat soort termen, grammen wil ik!), 3 eetlepels water (nog zoiets, welke eetlepel zal ik eens nemen…). Dochter Wateetons mocht het in de kom gooien. Beetje beslag gieten in de meegeleverde bakjes en hopla de oven in. Nu had ik mijn telefoon met alarm op trilstand aan, dus de baktijd was al ruim voorbij toen ik naar de oven rende en het project had op genante wijze kunnen mislukken, maar nee, ze waren mooi goudbruin. Zakje met glazuur aangemaakt, knalgroen, geinig, en dochter ging met immense precisie de bovenkant van de cakejes te lijf.
We gingen meteen proeven natuurlijk, ook al was het glazuur nog niet hard. En wat schetst mijn verbazing (niet)? Dochter Wateetons lustte alleen het glazuur en de suikerbeestjes.
En wat maak je dan van 25 kilo varkensvlees? (3) – Ham en Bacon
Vandaag kreeg meneer de door Geweldige Frank gepekelde en gerookte ham en bacon van onze Berkshire. Het zag er weer prachtig uit. De smaak viel alleen een klein beetje tegen. Het smaakte namelijk naar ham en bacon, respectievelijk. Niets extra’s, geen bijzonder rijke Berkshire smaak, niet dat zoete wat we eerder proefden. Een beetje jammer, maar desondanks is meneer erg gelukkig met zijn nieuwe hompen vlees.
Waar oh waar laat hij ze alleen…
Een slimme meid is op haar kokloze weekend voorbereid
Meneer moet een paar dagen naar Zweden. Mevrouw bereidt zich voor.
Trouwens, Zweden (Stockholm en Örebro)… valt daar culinair nog wat te beleven?
De balletjes ken ik al.
Een marsepein poging
In het kader van het heerlijk avondje deed meneer een worp naar het fabriceren van marsepein. Meneer houdt van marsepein. Hij hanteerde grofweg het volgende recept:
50 gram gemalen amandelen
175 gram poedersuiker
175 gram witte basterdsuiker
1/2 theelepel amandelessence
1 theelepel citroensap
2 eieren
Hij zegt ‘grofweg’ omdat hij in Spanje de amandelen zelf plukte, kraakte (met een hamer) en ontvelde. Na een anderhalf uur werk bleek hij nauwelijks 50 gram amandelen te hebben. Maar toen had hij geen zin meer. Het exacte recept volgen was dus een beetje lastig, want hoeveel is een zevende van een theelepel citroen bijvoorbeeld? Het is in ieder geval minder dan meneer gebruikte want het oordeel van de eters was unaniem: te zuur. Meestal bevat marsepein ook oranjebloesemwater. Thuis heeft meneer dat wel (hij injecteert het tegenwoordig intraveneus), maar in Spanje: helaas. En meneer had ook geen poedersuiker trouwens, dus het werd ook nog een beetje een korrelige massa. Meer spijs dan marsepein dus eigenlijk.
Oh well, meneer was weer een paar uur onder de pannen.
Ik zie een patroon
Dit weekend vierde meneer Sinterklaas. Mevrouw Wateetons, dochter Wateetons, Watpleegtons en schoonfamilie Wateetons wilden ook mee doen. Vooruit, meneer is de beroerdste niet. Gezellig marsepein en pepernoten knabbelen (pepernoten? Ja, pepernoten). En pakjes openen natuurlijk. De volgende zaken had de Sint voor meneer gekocht:
- een trancheermes
- het boek Charcuterie van Michael Ruhman en Brian Polcyn
- een culinaire scheurkalender van Onno Kleyn
- Het boek ‘Wijn voor Dummies’
- Een Delicious
Ik meen een patroon te zien, u ook?
Daarnaast moest meneer bij wijze van surprise blind zes dranken proeven en herkennen. Meneer haalde de sherry en rode wijn door elkaar. Pijnlijk. Al is het de vraag voor wie, voor meneer of de maker van de betreffende wijn…
Lardo: het resultaat
Van het rugvet van zijn Berkshire varken probeerde meneer door het te zouten en te laten rijpen Lardo te maken. Lees hier hoe meneer te werk ging. Na een ruime week onder druk in zout en kruiden in de koelkast te hebben gelegen werd het vet grondig afgespoeld en verdwenen het naar de Wateetons rijpingsruimte. Die ook dienst doet als opslag van fietsen, afgewerkte motorolie en de vakantiespullen. Daar hingen de stukken vet circa drie weken bij een vochtigheidgraad van rond de 70% en een temperatuur van rond de 14 graden.
De verjaardag van Wateetons vond meneer wel een mooi moment om ze aan te snijden. Ze roken niet erg bijzonder. Naar niks, welbeschouwd. En dat terwijl je het vet van onze Serrano op meters afstand ruikt. Toch maar het mes erin. Een flinterdun plakje. Meneer stopte het voorzichtig in zijn mond. Hij komt niet vaak voor dat hij een lapje louter varkensvet eet.
Het was lekker! Zacht, maar stevig van consistentie met een heel subtiele kruidige en zoetige smaak. Meneer was helemaal opgelucht. Slowfood is leuk, maar als je na een maand wachten erachter komt dat iets niet te vreten is is het wel een beetje jammer. Opgetogen gaf hij mevrouw Wateetons ook een plakje. Zij deelde zijn conclusie. Lekker!
Meneer was blij. Hij had Lardo gemaakt. Niet bepaald een jongensdroom, maar ontegenzeggelijk cool. En lekker dus. Het andere stuk blijft nog lekker een poosje hangen. Wie weet hoe dat over een maand smaakt.
Hiep hiep hoera: watEENons
Drie handjes in de lucht voor la familia Wateetons!
Zaterdag 2 december plaatste meneer zijn eerste post en dat maakt Wateetons.com vandaag één jaar oud. Even wat statistieken:
- meneer (94%) en mevrouw (6%) schreven 292 stukjes (vier stukjes per vijf dagen)
- … waarop u 545 keer reageerde (bijna twee reacties per stukje).
- Die 292 posts bevatte slechts in 47 gevallen een recept, een receptendichtheid van 16%, kom daar maar eens om in de culiwereld! Meneer maakte ooit schertsend de grap eens een kookboek te willen schrijven zónder recepten. Hij is goed op weg.
- But enough about us, let’s talk about you! U, dat bent u met z’n gezellige 23.199e.
- Een derde van u is vaste bezoeker, u surft op maandagochtend bij een bakkie pleur langs om te zien of de Wateetonsjes nog wat hebben laten aanbranden. Een derde van u komt via Google (waarover hieronder meer) en een derde komt verdwaasd binnen strompelen via links op andere weblogs of websites (waarbij Kokenmetkanker en Eetschrijven bovenaan staan).
- De googleaars onder u, wat zoekt u hier? Welnu, u zoekt een ‘boodschappenlijst‘. Met stip bovenaan. That’s it. Een boodschappenlijst. Wat er op staat is blijkbaar niet zo van belang. Meneer zal binnenkort eens een paar boodschappenlijstjes voor u opstellen. Of koop het boek van Janneke Vreugdenhil, zitten ze al in. Maar laten we ook het ‘zuurkool recept’ niet vergeten. U wilt wel eens wat anders dan de combinatie met aardappelpuree? Meneer hoopt dat zijn Choucroute au cidre de vette jus heeft kunnen uitbannen. Of anders wel zijn mislukte poging om zelf zuurkool te maken. Meneer’s muffin recept dat alle muffin recepten overbodig maakt deed het ook goed. En tenslotte heeft het worstmaakvirus de burger definitief aangestoken. Men komt en masse op Wateetons.com middels de zoekterm ‘worst maken’. Leest en wordt wijs.
- U zoekt overigens ook wel eens op ‘ziekenhuis boven ei’, ‘orgel zelfbouw’, ‘hoe heet zo’n plank die de pizzabakker gebruikt om de pizza in de oven te doen’, ‘goedkoopste espressobonen’ (the horror!), ‘kanker kweepeer’, ‘kruid om betovering te verbreken’, ‘laat zien hoe een vaken geslagt wodt’, ‘relatiecrisis’ en ‘wat zijn pepernoten?’ (ah!). Meneer heeft daar blijkbaar wat over te melden.
Enfin, we vinden het gezellig dat u zo af en toe eens langssurft. Blijft u dat doen? Dan blijven wij schrijven over gelagte varkens, orgelbouw en pizzaplanken.
