The goose is loose
Via Twitter had meneer u al laten weten bij de LIDL een gans op de kop getikt te hebben. Dode ganzen laat je niet liggen, is zijn motto. Zeker niet voor €17,50.
Wat echter te doen met een dode gans? Ontdooien, om te beginnen. Daar kun je gezien het formaat van het ding al een dag voor uittrekken. Je koelkast eens lekker opruimen, daarbij helpt een dode gans ook goed. ‘t Is een mooi ding, maar wel een beetje groot. En dan hadden we nog: vijanden maken met mevrouw Wateetons. Die houdt niet zo erg van dode dingen. En van dode dingen van vier kilo met geplukte vleugels in haar koelkast in het bijzonder niet.
Meneer besloot maar een beetje te freestylen. Hij sneed wat appels door de helft, plette een forse hoeveelheid tenen knoflook, trok een paar takken Rozemarijn uit de grond en sneed een plak waanzinnig lekkere zelfgemaakte Berkshire Guanciale (gerijpte kinnenbakspek) in stukken. Dit paste allemaal mooi in de dode gans. Er kon zelfs nog wat peper en zout bij.
Het goedgevulde monster had hij eigenlijk gedurende een half uurtje in een oven op 220 hebben moeten aanbraden om vervolgens een hele dag op een graad of 80-100 langzaam verder te garen. Het was echter een buitengewoon druk weekend en meneer heeft gedurende het hele weekend die losse uurtjes bij elkaar moeten schrapen. Op zondagavond wist hij werkelijk niet meer hoe lang de dode gans nu precies in zijn oven had doorgebracht. Overigens, mevrouw Wateetons speelde daarin ook nog een fijne rol: toen meneer haar op vrijdagavond voordat hij met vreemde mevrouwen ging dansen vroeg die avond een culinaire taak te vervullen trok zij natuurlijk wit weg. Meneer, wijs geworden, had haar rol echter tot het minimum beperkt. “Als de oven *ping* zegt moet je de timer weer op twee uur zetten”. Of het aan meneer’s gebrekking uitspraak van *ping*, mevrouw’s vermogen tot het opvolgen van culinaire instructies of het akkefietje met de vreemde mevrouwen ligt, ik weet het niet, maar de gans kwam de volgende ochtend vrijwel rauw de oven weer uit.
Maar all is well that ends well, zondagavond om een uur of negen haalde meneer trots een gare en gebruinde gans uit de oven. Maar het was dus negen uur. Meneer en mevrouw hadden al gegeten. En vier kilo gans als late night snack ging meneer wat te ver. Opnieuw naar de koelkast verbannen vond hij ook een beetje zielig. Hij besloot hem maar te versnijden tot courante delen. Mevrouw Wateetons houdt toch niet zo van kluiven. Na een half uurtje snijden en pulken had meneer twee fraaie borstfiltes, twee poten en een hele berg afsnijdsels. Hij stak wat afsnijdsels in zijn mond.
Lekker! Sappig!
De borstfilets worden vanavond genuttigd, de poten gingen in de vriezer en van de restanten maakte hij ganzenconfit. Daarover zal hij later rapporteren (z.d.H.w.e.w.l.)
lightbox pe(e)rikelen
In Internet Explorer werkt de ‘lighbox’ (u weet wel, die slicke weergave van foto’s) momenteel niet. Meneer heeft zijn eigen programmeervaardigheden schromelijk overschat. Maar ‘t is ook een beetje uw schuld. U weet toch dat u Firefox moet gebruiken? Daarin werkt het natuurlijk nog wel.
Maar meneer zou meneer niet zijn als hij niet zijn hand over zijn hart streek. Hij zal zijn best doen het ook voor internet explorer te repareren. Niet dat hij het flauwste idee heeft waar te beginnen.
Ketchup
In de serie ‘meneer maakt dingen die u voor minder geld en met minder moeite in de supermarkt kunt kopen” vandaag: ketchup. Of tomatenketchup, formeel. Johannes van Dam, die ik gisteren bijna schepte met de wateetonsfiets, leert ons dat ketchup in allerlei varianten bestaat. Denk aan champignon ketchup, Pontac ketchup (met vlierbessen en ansjovis!) en, jawel, ketjap. Gewoon een smaakmakende saus dus. Heinz heeft eenvoudigweg alle andere varianten uit de markt gedrukt. Als de vlierbessen zich deze zomer weer in grote getale aanbieden zal meneer zich eens aan de Pontac ketchup zetten, maar voorlopig beginnen we maar met de gewone, met tomaten.
Meneer haalde zijn recept voor tomatenketchup uit Houdbaar en Heerlijk. Maar De Dikke Van Dam biedt er ook een.
- 3 kilo tomaten (waarbij tomaten in blik eigenlijk het handigst en meest smakelijk zijn
- 150 ml ciderazijn
- 10 kruidnagels
- 4 kardemompeulen
- een theelepel peper, foelie, kaneel en piment (van elk een theelepel dus).
- 2 theelepels paprikapoeder
- 75 gram suiker
- 2 theelepels zout
- 4 tenen knoflook
- 25 gram zongedroogde tomaten
Vijzel alle kruiden tot poeder. Mik vervolgens alle ingredienten bij elkaar, pureer en laat een paar uur zachtjes inkoken, tot het met ca. een derde is gereduceerd. Proef en pas eventueel kruiden aan. Als u een mietje bent kunt u nog zeven. Giet de ketchup heet in afsluitbare potten en laat afkoelen. U zou het, als u schoon werkt, zeker wel een half jaartje moeten kunnen bewaren. Of geef het aan uw vrienden, want wie krijgt er twee kilo ketchup op in een half jaar?
Kaasje dompelen
Zelf kaas maken, daar kun je niet vroeg genoeg mee beginnen. Vandaar meneer twee weken geleden watpleegtons de edele kunst leerde. Bij meneer’s eerdere kaaspogingen was indrogen een beetje een probleem. Sterker nog, een keer heeft hij 14 kazen moeten weggooien omdat ze allemaal oneetbaar ver ingedroogd waren. Bedekken met was of een andere coating is de remedie. Maar meneer is al enige tijd door zijn syntetische coating heen en een klomp was heeft hij ook niet in zijn kontzak.
Daarom: een kaars. Van de Xenos.
En dat ging eigenlijk heel makkelijk. Meneer had een touwtjesconstructie gemaakt om veilig te kunnen dompelen maar dat bleek nergens voor nodig. Gewoon een beetje dopen, paar seconden wachten, draaien en weer dopen. Het resultaat mocht er zijn. Althans, dat zal blijken zodra we hem aansnijden.
Ingedroogd of niet ingedroogd? That’s the question.
Twitteren met Wateetons
Meneer is, helemaal 2006, begonnen met Twitteren. U weet wel, die continue stroom blog-diarree waarmee u altijd weet of uw vrienden een broodje kaas danwel ham hebben gegeten.
Wat betekent dat voor u? Dat u nu van meneer Wateetons te weten krijgt of hij een broodje kaas danwel ham heeft gegeten! (Kaas, by the way). En dat de hele dag door! Melk op? Twitteren! Geen muntje voor het karretje bij de LIDL? Twitteren! Espresso apparaat aangezet? Twitteren! En weer uit? …. raad eens.. Juist: twitteren!
Overigens is meneer onvoldoende 2.0 om deze Twitter stroom visueel te kunnen maken op Wateetons. Zijn wordpress template is er niet voor gemaakt en zijn MySQL is te verouderd voor wordpress 2.x. Mocht u onverhoopt de benodigde vaardigheid wel hebben, en bereid zijn deze service voor uzelf en de mensheid op Wateetons in te bouwen dan is meneer u zeer erkentelijk.
UPDATE: meneer is een genie, het is gelukt.
Meneer krijgt culinaire cadeautjes: 17 kookboeken
Althans, kookboek-jes.
Zeventien keer “50 culinaire avonturen met… “. Dat zijn 850 culinaire avonturen! Denk aan culinaire avonturen met kip, kalkoen, mixdranken, varkensvlees, kerrie, wijn in de keuken, de frituurpan, gourmet, zoutjes en wijn in de keuken. De avontuurlijk ingestelde meneer kan zijn hart ophalen. De boekjes zijn uitgegeven door Albert Heijn tussen 1973 en 1978 en kostten toen 95 gulden-cent.
Verpakking vs inhoud
Mooi project: iemand koopt honderd kant en klare producten, fotografeert de verpakking en daarna de inhoud. Zoek de honderd verschillen. Het meest schokkende is toch wel dat: alle produkte wurden aufgegessen. Misschien een leuke toevoeging voor de culiniare almanak?
via webtwee.net
Ah, shit!
Een krant, een tijdschrift, een t-shirt, wat chocolaatjes, een handje pinda’s, vier glazen wijn en gezellig gesprekken. Meneer ging niet met een lege tas, maag of hart naar huis na afloop van de Dutch Bloggies. Maar de gewenste vulling zat er toch niet bij. Helaas. Meneer feliciteert Foodlog en Vinama met hun Bloggies en is verheugd te melden dat volgend jaar de jury een aparte foodlog bloggie in het leven zal roepen. Alhoewel, als hij al niet kan winnen in een rest categorie…
Voeten op de bank, pilsje erbij, apenootjes en augurken bij de hand
Want vanavond hangt u om half acht voor de monitor voor het spectakel dat China 2008 zal verbleken, wat zelfs Neil Armstrong aan de buis gekluisterd houdt, waarover nog jaren de discussie zal klinken of de bloggie van links of rechts kwam: de Dutch Bloggies!
Meneer heeft, voor u, de thuisblijvers, even een straalverbindinkje laten aanleggen met Den Haag. Bent u er toch nog een beetje bij. Ook maar gelijk geregeld voor mevrouw Gerritsen. Zo is hij, een warm kloppend hart voor een ander. Enfin, ga er lekker voor zitten. De kans dat u meneer’s machtige torso zult kunnen aanschouwen is overgens tamelijk klein gezien de weinig headline- en podiumvriendelijke restrubriek waarin hij genomineerd is. Dat u het weet. Dus geen doodsbedreigingen na afloop graag.
