Zonde zonde zonde….
In een vijver? Had hem in de pan gegooid? Zoals Sjoerd.
Kaas aangesneden
De altijd bescheiden meneer Wateetons kan er nu toch echt niet omheen: zijn recente kaarsvet-dipped kaasje is ronduit ge-wel-dig! Zacht, bijzonder romig en voor een jonge kaas (5 weken gerijpt op 5 graden) heel rijk van smaak. Eerder kaasjes waren nog wel eens te zout, zo niet deze. Uiteraard is meneer vergeten hóeveel zout hij er deze keer in heeft gedaan, dus aan die mededeling heeft u niks. Het experimentje met de gesmolten Xenos-kaars heeft goed uitgepakt, van indrogen was in het geheel geen sprake. Wel moet hij steeds de schilfertjes kaarsvet van zijn boterham vegen.
Het is dat op-de-borst slaan hem vreemd is (en hij het woord ‘topper’ nooit gebruikt), anders zou hij zeggen: meneer Wateetons, u is een topper.
Worst in de Ambiance
Worstlog staat in het Belgische culinaire tijdschrijft Ambiance. Dat vinden wij van Worstlog een goed idee.
Van muffinrecepten en Hollandse fuckers
Tijdens een bloggersfeestje werd mij eens gevraagd met welk recept ik in de top 10 van Google stond. Nu is recepten posten niet echt mijn core business, en ik had dan ook geen enkel idee. Ik wist toen ook nog niet van het bestaan van Google analytics. Nu wel, en verdomd geinig, wat ik u brom. Zo stond ik vorige week op de tweede plaats in heeeeel het wereld wijde interweb als u ‘muffin recept’ intypte. Toch niet gek. Churros? Zevende plaats. Beef Jerky? Afhankelijke van hoe je het spelt, elf of zeven. En, oh ironie, u wilt bloemkool pasta maken? Met zijn vierde plaats komt u snel uit bij een van meneers meesterlijke bloemkoolrecepten.
Maar de klapper is toch wel, met stip op vijf: Hollandse Fuckers. Met vette jus.
Dulce de Leche made easy
Een van de eerste posts die meneer op Wateetons schreef ging over Dulce de Leche. Hij had het recept gezien bij mevrouw Gerritsen en wilde dat ook wel eens proberen. Het pakte best aardig uit. Een tijdrovend pleuriswerk, dat was het enige nadeel. Vorige week kreeg meneer in een donker steegje een blikje gecondenseerde melk in zijn handen gedrukt. “Drie uur koken” siste de man, waarna hij zijn broek ophees en in de duisternis verdween. Thuisgekomen deed meneer wat hem was opgedragen. Drie uur koken later opende hij met trillende handen het blikje. Het was goudgeel, het was honingzoet, het was… dulce de leche.
Bakken voor de brunch
Mevrouw Wateetons was tevreden met haar verjaardagsbrunch. En meneer’s collega’s, die morgen de tweehonderd overgeschoten chocolate chip cookies geserveerd krijgen, vast ook. Meneer zelf raakt daarentegen nooit meer een gram boter of suiker aan.
Vrijwel alle recepten haalde hij van dé bakbron op het culiweb: de keuken van Arden. Geprezen zij haar naam. Op tafel stonden uiteindelijk:
-
Fries Suikerbrood (gember, mensen, gember doet het naar suikerbrood smaken)
-
Bananen-pecan-cake (de topper in huize Wateetons)
-
Aardbeiencake (vijgencake zonder vijgen maar mét aardbeien)
-
Zongedroogde tomatenbrood
-
Dulce de Leche Brownies (ook bepaald een klapper)
