U heeft nodig:

• een halve liter rauwe, ongepastureerde koemelk
• een afsluitbare fles
• een schone zakdoek

Meneer wist, toen hij begon aan de grote karn-experience-extreme, nog niet dat hij deze ingredienten nodig had. Op de rauwe melk na dan. Wel wist hij wat karnen ongeveer inhoudt, namelijk het lucht slaan in de melk zodat het vet van de melk gescheiden wordt. Een beetje zoals room kloppen tot slagroom. Dat zou dus moeten kunnen met een garde of mixer.

Dat werd een bende, de melk zat tegen het plafond. (Trouwens, als u dat uitspreekt als plafonT mag u nooit meer op Wateetons.com komen.) Het gebruik van verschillende bakken bood geen soelaas, meneer’s eenvoudige mixer mixt te hard en eigenlijk ook te regelmatig waardoor de melk vooral gaat draaien en niet echt lekker mixt. Er kwam nauwelijks vet bovendrijven. Wat er wel bovenop de melk lag probeerde meneer met een lepel er af te scheppen, dat schoot ook niet op.

Toen kwam meneer op een lumineus idee: schudden! Hij goot de melk terug in de container waaruit hij het geschonken had en hij schudde. En hij schudde. En hij schudde. Vijf hele minuten lang. En toen hij uitgeschud was dreef er een mooie laag vet op de melk. Het licht gezien hebbende bereikte hij ook een andere doorbraak: niet afromen met een lepel, maar gewoon met een zakdoek. Simpel zat.

De opbrengst: 10 gram boter. Eigenlijk een beetje te weinig als je bedenkt dat industrieel er circa 1 kilo boter wordt gehaald uit 22-29 liter melk. Dat is zo’n 20 gram voor een halve liter. Maar toch, dit was 10 gram meer dan meneer daarvoor had.
Die nacht om 04:00 sneed meneer een boterham, haalde de hard geworden boter uit de koelkast en smeerde. Het was precies genoeg voor een boterham. Hij opende de voorraadkast.

Hagelslag op.