Ah, shit


Het was een koude donderdagochtend. Meneer zat al vroeg achter zijn computer. 102 mailtjes. Een gemiddelde donderdagochtendscore. De kantoortuin stroomde langzaam vol. Hij was nog een beetje duf. Hij sloeg een derde en vierde machine-cappuccino af.  Dufheid is bliss. Nog 92 mailtjes. “Wat ik nou meemaak” roept een binnenstappende collega ontdaan “ik rij een waterkip dood!”. Weg dufheid. Meneer zit rechtop. “Echt? Vertel!”. De collega schrikt een beetje van zoveel interesse en de niet geheel bij de situatie passende intensiteit in meneer’s stem. Gretigheid in plaats van empathie. Jachtzucht in waar medelijden verwacht werd.

Het blijkt om de hoek. Een “waterkip” (onduidelijk of het een meerkoet of waterhoentje betreft) steekt zonder te kijken de straat over. Vroeg, glad, donker. Beide partijen reageren te laat. De auto wint.  Bonkerdebonk onder de bodemplaat. Zij weet nog precies waar het gebeurde. “ik kan je er wel naartoe brengen” oppert ze voorzichtig. Enkele seconden later heeft meneer zijn jas aan en zijn ze op weg naar het de bocht des doods. Daar stapt meneer, alleen, uit de auto en gaat zoeken. Op de straat, in de berm, de andere berm. Geen waterkip, geplet of anderszins dood. Wel zwemt er een verdacht gezond ogende meerkoet in een slootje naast de weg. Meerdere busreizende collega’s groeten wat verbaasd de bermspeurende meneer. Een meneer die langzaam hopelozer raakt.  Geen dode meerkoet, of waterhoen. Zelfs geen obligate egelplakaat. Meneer keert teleurgesteld, maar met een opgetogen collega, terug naar zijn werk.

Toch maar een cappuccino dan.

Comments

comments

  1. 2
    Zompzwin

    Misschien zijn ze dom, maar ruim voorhanden en prima te eten, hoewel ik nog aan het corresponderen ben met de heer Johannes van D. over de correcte bereidingswijze. Aan het water samenwonende met een roofzuchtige kat levert een gestage stroom dergelijk gedierte op, zonder enige moeite in de keuken thuisbezorgd. Momenteel wacht een diepgevroren waterhoen op suggesties voor de bereidingswijze.

  2. 4
    Yvon

    Collegae zijn nog niet op de hoogte van meneer’s morbide gedachten over alles wat eetbaar is? 😉 Wat was meneer eigenlijk van plan als er wel een platgereden waterkip had gelegen?

  3. 7
    Sanna

    A veteran wild game cook of Cajun ancestry said, “These birds are fine table fare when properly prepared. Since they generally have little fat, moist cooking like stewing, braising, cooking in a Crockpot is best. Frequent basting or wrapping in bacon also helps preserve moistness.

    “For the best taste, cook until rare or medium-rare. Don’t overcook or the meat will be dry and tough. The meat is dark. You’ll be all right if you use a recipe for cooking doves for your moorhens and gallinules.”

    ——–
    Zegt Joe Mosby, ‘the retired news editor of the Arkansas Game and Fish Commission and Arkansas’ best known outdoor writer. His work is distributed by the Arkansas News Bureau in Little Rock. He can be reached by e-mail at jhmosby@cyberback.com.”

    http://arkansasnews.com/2009/08/15/gallinule-and-moorhens-hunting-season-upon-us/

  4. 11
    Etenstijd

    Net als de kievit, staat ook de waterhoen in de Larousse Gastronomique:

    ‘Het smaakt sterk maar tegelijkertijd nattig en gronderig, en is dus niet erg lekker’.

    Voor de liefhebbers dus.

    En de meerkoet staat er dan weer niet in.

+ Laat een reactie achter