Een boterham met kokosbrood


(Deze week vervangt meneer Janneke Vreugdenhil in NRC Next.)

Tjolk, Snor, fireballs, Raiders, Ben Bits, en ijsjes met een kauwgombal onderin: culinaire dertigernostalgie. Allemaal verdwenen. Komen nooit meer terug. Hoewel er over de eerste, blijkens de website tjolkkomtweerterug.nl, hoopvolle berichten klinken. Gelukkig is één pijler van onze jeugd nog beschikbaar: kokosbrood. Ik bevroeg een representatieve steekproef middendertigers (lees: mevrouw Wateetons en een handje collega’s) en hoewel vrijwel iedereen een dromerige blik in zijn of haar nat wordende ogen kreeg, bleek niemand de roze-witte pretplakaat in de afgelopen week op zijn boterham gelegd te hebben. Of de week daarvoor. Een schokkend resultaat. Het kan natuurlijk zijn dat gêne tot een zekere onderrapportage leidde. Kokosbrood eten door volwassenen is toch een beetje als Tros Muziekfeest kijken door NRC Next lezers. A guilty pleasure. En dat terwijl de kokosbroodgigant van Nederland, TheHa die ons al meer dan 55 jaar vanuit Harderwijk van kokosbrood voorziet, ook aan een stukje kokosbroodbeleving voor volwassen heeft gedacht: Theunisse Traditionals, bestaande uit welgeteld één grote mensen kokosbroodvariant. Met rozijnen. Diens lage plaatsing in het schap van de supermarkt, waar ook de rest van de kokosbrood te vinden is, stemt echter weinig hoopvol over de verkoopcijfers. Te koop zijn is dus niet het zelfde als gekocht worden. Toch, ondanks dat we het niet meer eten zou het eeuwig zonde zijn als ook deze culi-klassieker van het toneel verdwijnt. Het gaat per slot van rekening om een icoon van onze jeugd. Als die ook nog verdwijnt zijn we plotseling echt oud. Dus, op de kokosbarricaden! Spreek je vrienden aan, beleg ostentatief je lunchbammetjes met kokosbrood (desnoods mét rozijnen), twitter erover en begin een kokosbrood hyves.  Mocht dit allemaal niet baten, en verdwijnt kokosbrood toch in de nevelen der historie waar ook Treets, Golden Wonder en Lange Jans verblijven, dan rest slechts een laatste optie: zelf maken.

Ingrediënten voor één pakje kokosbrood

  • 100 gram kokos
  • 100 gram druivensuiker
  • vier plakjes gelatine
  • 75 ml water
  • voedselkleurstof

Meng de suiker met de kokos. Week de gelatine in het water. Verwarm het water totdat de gelatine is opgelost. Voeg het kokos-suiker mengsel toe en roer. Stort de klonterig en plakkerig geworden massa in een vorm, het liefst iets rechthoekigs om straks die karakteristieke kokosbroodvorm te krijgen. Een kokosbroodbakje bijvoorbeeld. Laat de massa een paar uur opstijven in de koelkast. Verwijder de vorm en snij met een scherp mes het kokosblok voorzichtig in dunne plakken. Voilá, je eigen kokosbrood! Voor een vrolijke, en erg kokosbroodesque, marmering verdeel je de ingrediënten bij aanvang in twee porties en voeg je aan één van de porties kleurstof toe.  Roze natuurlijk.

Hoe zou je eigenlijk Snor maken?

Comments

comments

  1. 1
    Raya

    Ik weet niet wat ‘snor’ is, misschien daarvoor te oud (ruimschoots 30+!), maar in dat lijstje mis ik STROOPSOLDAATJES! Niet voor op brood, maar wel voor de broodnodige nostalgische smaakbeleving! Er was vroeger in Am*dam een bakker op de hoek van de Herculesstraat (bij de Stadionweg) die ze had in allerlei kleuren en, erm, ‘smaken;’/ Rood was de lekkerste, geel de minste (vonden wij). Oh ja: een stropsoldaatje was een cornetje van boterhampapier, gevuld met een hard geworden stroperige suikermassa met een kleurtje.

  2. 2
    Alice

    Snor herken ik, de rest ook trouwens :???:, ik mis de treets en drie musketiers nog het meest..:cry:
    (Die lange gevlochten caramel-repen met chocola….) zucht

  3. 3
    Ellen

    Bij de AH zijn ijsjes met kauwgomballen onderin te koop, en Raider=Twix, en treets heten nu toch gewoon M&M’s? De smaak is toch hetzelfde?

    Ik kreeg op schoolreisjes altijd Tjolk met bananensmaak mee (met een aap op de verpakking), laatst kreeg ik bij een vriendin die geen melk lust van die melk met smaakjes: precies bananentjolk!

    Snor, daar moet ik even over nadenken. Wat was dat ook alweer, nepbier?

  4. 8
    Sanna

    Al heel lang geen Saroma gehad. Hoog tijd voor een vergelijkend smaakgebeuren. Ik herinner me een voorkeur voor bananensmaak. De hopjesvariant was in ieder geval smerig maar IMHO geldt dat voor alles met hopjes. En dan meteen maar de jellypuddingen meenemen, of hoe dat vandaag de dag mag heten.

+ Laat een reactie achter