Hoera


“Je wacht een paar weken, maar dan heb je ook wat” zou de eerste zin van dit stukje luiden als meneer ongeïnspireerd achter zijn toetsenbord was gaan zitten. Niets is minder waar.

De paddenstoelen die al zo lang meneers berging bevolkten zijn eindelijk tot volle wasdom gekomen. Niet dankzij meneer, moet hij erbij zeggen. De aanwijzing in de handleiding de groeiende zwammen twee maal daags te besproeien heeft meneer aan zijn laars gelapt. De berging was net te ver weg, meneer was zijn sleutelbos kwijt en zijn band was lek waardoor hij niet meer vanzelfsprekend in zijn paddenstoelenrijpkamer kwam. En hij is vergeetachtig, laks en een in-en-in-slecht mens. De opbrengst was dus een beetje mager, meerdere babypaddenstoeltjes (waaronder de vochtig kloppende witte schimmelpiemel) waren in de knop gedroogd. Een triest gezicht.

Maar toch, de wateetonsjes lieten zich de oogst goed smaken. Slechts gebakken in boter met wat peper en zout. Heerlijk.

Ook zo’n baaltje?

Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Pin on Pinterest0
  1. 2
    Yvonne

    Deze post doet mij denken aan de patronen met shii-take sporen die de Sint eens meebracht voor meneer. Op 22 april is er nog een stammetje mee versierd (btw, lang leven de zoekfunctie van deze blog), maar vervolgens is het stil geworden. Heeft dat nog enige oogst opgeleverd?

+ Laat een reactie achter