De nooit eindigende pizzatocht … of?


Pizza, pizza, pizza, dat is alles waar meneer momenteel aan denkt. En vooruit, die vakantie van twee weken naar de Filipijnen die morgen begint, ook een beetje. Maar vooral pizza, pizza, pizza. Of bodem, bodem, bodem liever. Want een lekker belegje lukt hem wel, maar de perfecte prefabbodem had hij, ondanks zes pogingen, nog niet onder de knie.

7. Kort in de koelkast gerezen pizzadeeg

Een meermanstipje. Met dank. Deeg laten rijzen in de koelkast. Dat gaat langzaam, en het kan dus enige tijd vooruit worden gemaakt. Bovendien zou langzame rijzing een positief effect hebben op  smaak en consistentie. Een weekje in de koelkast zou zelfs wel mogelijk moeten zijn.

Meneer maakte een deegje, met de mixer. Hij was helemaal vergeten dat dat ding natuurlijk ook uitstekend brooddeeg kan mengen. Dat scheelde een hoop werk, en verzuurde schouderspieren dientengevolge. Om van de brandschone handjes na afloop maar niet te spreken. Variant a. vacumeerde hij en variant b. stopte hij in een bakje met een deksel. Na ongeveer 48 uur leek het deeg uitgerezen, in beide varianten. Meneer haalde het uit de koelkast, niet om die reden maar gewoon omdat hij nú pizza wilde, en liet de deegjes op kamertemperatuur komen. Beide waren plakkerig maar opvallend goed te hanteren en eenvoudig tot een voor meneer’s doen tamelijk ronde pizza te vormen. Met de hand notabene. Het deeg deed erg elastisch aan en rook wat gisterig. Lekker. Variant b leek net iets makkelijker te hanteren, maar dat kan ook ruis zijn geweest. Na een kleine vijf minuten in de Ferrari waren beide pizza’s tamelijk geweldig. Mooi dun waar het moest, maar met een fijn gerezen rand. Het mondgevoel was fantastich, fijne blaasjes en een elastische beet. Smakelijk bovendien. Een topper, lekkerder zelfs dan vers gemaakt deeg.

Maar, 48 uur vindt meneer nog te kort. Hij wil in het weekend één keer pizzadeeg maken, en dan op elk moment die week pizza kunnen eten. Tijd voor variant 8 dus.

8. Zes dagen oud koelkastgerezen pizzadeeg


Dit betreft, zo zult u begrijpen, het pizzadeeg van poging 7., maar dan nog 4 dagen langer genegeerd. Helaas was er geen a en b variant omdat dochter Wateetons inmiddels meneer’s pizzas ook lekker is gaan vinden. Fijn natuurlijk, maar zo gaat het wel hard met het deeg. Er lag dus alleen nog een (a.) vacuum-variant te rijzen in de koelkast. Meneer was er niks te vroeg bij, een dag later zou gistexplosie de koelkast hebben bedeegd. De geur was nog goed, het deeg erg plakkerig en dun maar ook nu weer behoorlijk goed te hanteren. Meneer trok er wel een gat in bij het vormen van de bodem. Iets kwetsbaarder dus. Na een paar minuten in de Ferrari bleek de 6-daagse pizza niet onder te doen voor de 48-uurs pizza. Heerlijk. Ook een winnaar.

Twee winnaars dus, die niet voor elkaar onderdeden en zelfs beiden een lekkerder resultaat gaven dan vers pizzadeeg. Meneer denkt dat hij wel kan stoppen met experimenteren. Eens per week deeg maken, en dan op elk moment de koelkast open trekken om binnen een half uur een fantastische pizza op tafel te zetten. Het kan. Missie volbracht. Tenzij u natuurlijk ideeën heeft over hoe het nog beter, makkelijker en lekkerder kan. En dat explosiegevaar, daar moet hij nog wat op vinden.

Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Pin on Pinterest0
    • 2
      Job

      Natuurlijk kan ik voor Meneer niet spreken, maar ik voor mijzelf doe het om het deeg makkelijk na te kunnen laten rijzen, en het evt. makkelijk mee te kunnen nemen naar elders.
      Mijn koelkast staat erg koud, en ik gebruik èrg weinig gist als ik weet dat ik het deeg ga bewaren. Ná het uit de koelkast peuteren, gebruik ik graag mijn sous-vide badje (laboratorium tempereer circulatiebad) om het deeg “up to speed” te krijgen. Dan is een afgesloten vacumeerzak èrg handig. Bovendien zie je gevacumeerd erg goed hoe het deeg eraan toe is, en heeft je deeg geen kans om geurtjes uit je koelkast op te pikken. Een bakje zal op gegeven moment de deksel lossen door de CO2 druk.

      Maar in de meeste gevallen zal een bakje prima werken, hoewel je dan natuurlijk niet met je vacumeerapparaat kunt spelen 😉

    • 4
      Job

      Wat mij betreft: Ik krijg dat nooit echt lekker, en het neemt ook veel ruimte in de vriezer in. In de koelkast ook, en in mijn beleving is half afgebakken pizza in de koelkast matig houdbaar. Daarmee is niet gezegd dat het niet prima kan werken hoor, maar MIJ lukt het niet.

  1. 8
    Remi

    Ahghhh, Meneer,

    26 oktober 2012 en je vertrekt naar de Pielefijnen…

    Dat wordt wachten tot je terug komt, mevrouw wateetons en de kinderen wateetons nog wel met je mee willen gaan naar dit koude kudt landje. Natuurlijk hoop ik dat je het gigantisch naar je zin hebt, krijgt en houd. Kijk eens naar (rondom zuid Pielefijnen, Puket en zo) naar garnalenworst. Ik denk dat ik een miljoen keer verslagen word. De mooiste vis worsten, de heerlijkste vis burgers.

    De “Jaloers modes” moet maar weer uit, mijn tijd komt nog wel.

    Meneer, Mevrouw en kinders “Wat eet ons” , geniet van een heerlijke vakantie. En als pappa een beetje te veel “Wateetons” nukken krijgt, gewoon terugfluiten.

    Pap doe normaal!!!!

    Voor de rest op mamma vertrouwen

    Remi

  2. 9
    Ellen

    Tip om deeg in de koelkast te kunnen bewaren ZONDER ontplofbare vacuüm zakjes: doe een klein beetje aardappelpuree door het deeg. Het deeg blijft dan soepel en ongeveer een week (gerezen en wel) houdbaar in een afgedekte schaal. Ik doe altijd gewoon een bord op een glazen schaal. Recepten op Google onder ‘potato dough’.

  3. 11
    shirley

    Om de explosie tegen te gaan af en toe even kneden dan haal je het lucht er uit! Ik had hier ook een zakje die op ontploffen stond vanwege de lucht.

+ Laat een reactie achter