The Great Wateetons Giveaway


Hij kon ze niet laten liggen, die drie e-nor-me kweeperen die in de uitverkoopbak van de Turk met hun bruine sterretjes naar hem lagen te lonken. Nu kan meneer maar één ding met kweepeer: membrillo maken. Die plakkerige pretplak waarmee je als je hem eenmaal gemaakt hebt niks meer weet te doen. En waarvan je altijd te veel maakt. Zeker als je drie en-o-rme kweeperen tot je beschikking hebt.

En zo geschiedde, er is niets nieuws onder de zon. Andermaal stond meneer met blaren op zijn arm te roeren in de loeihete spetterpoepende pasta (gekookte ontklokte kweepeer gepureerd met iets minder dan evenzoveel suiker). Andermaal rende meneer elke vijf minuten in blinde paniek naar zijn fornuis omdat de membrillo bíjna aanbrandde. (Al doende vond hij de ultieme fornuisslowcooker uit. Dat dan weer wel.) En andermaal zat hij na afloop met een kilo. Heerlijk brillo, maar wel een kilo. And that’s where you come in. En meneers vacumeerapparaat. De parel van zijn keuken. Meneer gaat zijn membrillo namelijk weggeven. Aan u. Zo maar, voor niks. Een stukje *hartje*-gebeuren naar de lezer toe, voor inmiddels zes jaar trouwe dienst. Het werkt simpel, als u als (één van de vier) kunt aantonen dat u reeds ten tijde van meneers membrilloontmaagding Wateetonslezer was, is een portie membrillo van u.

We brielen!

 

Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Pin on Pinterest0
  1. 2
    Marc

    Na terug bladeren in de jaren wateetons op zoek naar vroege bijdragen mijner hand viel me op dat je het aardig hebt weten op te schonen… 😀 Ik kan me toch wat meer, uhm, “ruis” herinneren.. hahaha! (maar dat kan natuurlijk ook de drank zijn op zo’n vrijdag avond als deze)

  2. 4
    Calhovin

    Meneer weet zijn give-aways niet echt te verkopen… Als meneer iets spannends weg te geven heeft, komen er vast meer reacties. Wellicht eindelijk eens die worst met bosbessen proberen? Daar ruil ik wel een peulenwijntje tegen die in mijn kelder ligt te lonken. Of liever een paardebloemwijn die, in tegenstelling tot meneers’, wèl ontzettend lekker is?

  3. 5
    Yvonne

    Februari 2007. Nee, toen had ik Meneers weblog nog niet ontdekt. Toen was ik nog student. En ongehuwd. En geen moeder. OMG, dat is echt lang geleden. En meneer mocht toen nog geen dr. voor zijn naam schrijven.

  4. 8
    Jeran

    Helaas had ik nog nooit gehoord van membrillo dus in 2007 was ik vast nog geen vaste bezoeker. Maar mocht meneer de regels van de wedstrijd aanpassen dan houd ik me aanbevolen!

  5. 11
    Marianne

    He get, na even nazoeken blijk ik pas sinds 2010 trouwe volger te zijn van meneer. Het begon voor mij allemaal met een column voor de NRC.Next die voor het eerst geschreven werd door meneer op 1 februari. Hoezee een verjaardag vandaag! (ik eet er graag een stukje membrillo op).

  6. 12
    Meneer Wateetons

    Dat valt vies tegen. Blijkbaar zijn meneers volgers niet zo trouw. Alleen Elly volgt meneer al sinds 1974. Daarom krijgt zij een welverdiend plakje membrillo. Uit de andere membrillowensers heeft meneer door met zijn ogen dicht naar het scherm te wijzen Jeran en Calhovin geprikt. Stuur meneer@wateetons.com uw adressen en alles zal regt kom.

  7. 14
    Lethe

    Prachtig verhaal. Het eerste deel zo ontzettend herkenbaar dat ik passeer. Al zal ik zeker aan de rest van eisen voldoen 😉

    (Een trouwe, lange, bijna stille, fan)

  8. 18
    E-mile

    *zucht* en natuurlijk heeft Meneer ook hier weer gelijk: van 3 kweeperen krijg je een ENORME hoeveelheid membrillo….. Gelukkig heb ik een aantal Spaanse collega’s die er wel raad mee weten….

+ Laat een reactie achter