Project ei


“Maar zou u niet eerst uw lopende project afmaken, voor u aan een nieuwe begint?”

U kent duidelijk meneer nog niet zo goed. En bovendien, zo verzekert hij zichzelf, doet meneers nieuwe projectje het meeste werk gewoon zelf. Een natuurdingetje. Dat hoor je over een pizzaoven nou nooit.


Van @biotarier kreeg meneer op het schoolplein 9 kippeneieren. (Tien waarvan één met een gaatje, feitelijk.) Bevruchte kippeneieren. Zo onder de Faverolles, Marans, Chaamse Hoen, en Auraucana vandaan getrokken. En succes ermee. Terwijl dochter wateetons thuisgekomen de eieren liefkozend aaide wende meneer zich tot zijn vriend en kippenspecialist ‘de Google’. Vijf minuten later wist hij alles wat er te weten valt over het uitbroeden van eieren:

  • ca 19 dagen bij ca 55% relatieve luchtvochtigheid en 37.7-37.9 graden celcius
  • elke dag twee keer draaien
  • daarna de luchtvochtigheid verhogen tot 69-71% en de eieren niet meer draaien
  • na ca 21 dagen: kuikentjes!

Een kind kan de was doen. Alleen die temperatuur en vochtigheid waren even een dingetje. Meneer mag blij zijn dat mevrouw hem tien kippen laat houden in zijn flatje, dus over het afstaan van het echtelijk bed begon hij maar niet. Creatief met knutselen dan maar.

De materialen:

  1. een kartonnen doos van ca 35x23x25 waar ooit 16 exemplaren ‘Over Worst’  in zaten
  2. een peertje van 60 watt
  3. een bakje water
  4. een UT 200 schakelthermostaat, bekend van ‘Over Worst’ en uw eigen rijpingskast
  5. een USB luchtvochtigheid en temperatuur datalogger
  6. een weerstation met draadloze meter
  7. een computerventilatortje op een adapter met regelbaar voltage

Na voortschrijdend inzicht ook:

  1. een dimmer
  2. een plaat piepschuim van 150 x 60 x 5  cm
  3. twee bakjes water drie bakjes water een brede platte bak met water
  4. een verfrollerdinges

Dochter Wateetons zette een stipje op elk ei, ten bate van het netjes draaien van de eieren. Best slim, vonden we zelf. De  UT-200 (koop dat ding!) verbonden we met het peertje, en stelden hem in op de juiste temperatuurrange. Lamp gaat aan om te verwarmen, lamp gaat uit als het te warm wordt. Easy. Een ventilatortje zorgde ervoor dat de warmte netjes door de doos werd verspreid. We willen geen gekookte eieren vooraan, terwijl de achterste in de vrieskou liggen. De eieren kwamen te liggen op wat houtvezel. Anders vond dochter Wateetons het zielig. Met het weerstation hielden we temperatuur en luchtvochtigheid in de gaten.

Probleem 1: de temperatuur schoot te ver door, zowel ten positieve als ten negatieve. Bovendien knipperde de lamp daardoor bijna constant. Als je daar geen gehandicapte kuikentjes van krijgt. Oplossing: een dimmer. Dat werkte redelijk. Maar nog altijd fladderde de temperatuur te veel. Oplossing 2: het inpakken van de doos in piepschuim. Dat werkte uitstekend, zeker in combinatie met de dimmer. De temperatuur bleef keurig stabiel tussen de 37.6 en 38.0. Een zorg minder. Desondanks sliep meneer, met een flikkerende doos naast zich, die nacht onrustig.

Probleem 2: de luchtvochtigheid. Die bleef te laag, rond de 37%. Meer bakjes water hielpen maar gedeeltelijk. Boven de 41% kreeg meneer het niet. Oplossing 1: het vervangen van de houtvezel door zo’n plastic verfrollerdinges van 62 cent van de Action. Dat werkte niet. De luchtvochtigheid bleef hetzelfde. Toch ging meneer maar niet terug naar de houtvezel. Dat mocht gelukkig van dochter W. Oplossing 2: het inpakken van de doos in piepschuim. Meneer pakt voortaan bij elk probleem eerst alles in met piepschuim. Dat zorgde vermoedelijk voor een beter isolatie van zowel temperatuur als van vocht. Mooi spul. Dat werkte aardig, zeker in combinatie met oplossing 3: de snelheid van de ventilator verlagen. Uiteindelijk bleef de vochtigheid mooi rond de 54-55% zweven.

Probleem 3: Meneer en dochter Wateetons gaan elk weekend naar het buitenhuisje. Dat is een uur rijden, het inladen en uitladen van de auto niet meegerekend. Thuis blijven kunnen de eieren niet, want ze moeten worden gedraaid. Een dagelijkse taak van dochter Wateetons. Er zit niets anders op dan ze in elke keer in de auto te laden en met  de verwarming op maximaal, de ramen dicht en de plank op het gas naar het oosten te rijden.

Als dat maar goed gaat. Nog 19 nachtjes slapen!

Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Pin on Pinterest0
  1. 1
    Henk Verhaar

    Nou weet ik niet hoe het zit met de fotogevoeligheid van kuikentjes IN de eierschaal, maar kuikentjes BUITEN de eierschaal kunnen slecht tegen knipperend licht. Zozeer zelfs dat kippen in legstallen helemaal gestoord worden van het 50 Hz knipperen van gasontladingslampen (lees: TL buizen); ja, kippenogen zijn sneller dan mensenogen. Wij zien die vermaledijde dingen alleen van uit onze ooghoeken een beetje knipperen.

    Oplossing in stallen: 3-voudige TL verlichting 120 graden uit fase geschakeld (lees: met behulp van 3 fasen krachtstroom). Effectief krijg je dan 150 Hz knipperlicht, en zo snel zijn ook kippenogen niet.

    Dat was de nutteloze trivia voor vandaag. Nu terug naar ons normale programma…

  2. 2
    Yvonne

    Er komen bij mij twe vragen op: 1)kent meneer geen buren in zijn flat die de eieren kunnen draaien? en/of 2) kent meneer geen ingenieur (m/v) die een eierroller kan bouwen?

  3. 3
    Appelboor

    Misschien tijd dat meneer op DX een PID-controller koopt (15 Euro) en gaat spelen met de P, I en D om zo een mooie temperatuurregeling te krijgen … met weinig overshoot. Alhoewel … een on/off-uitgang is natuurlijk niet ideaal … liever een sturing waarmee je de lamp harder en zachter kan laten branden. Dus een elektrisch gestuurde dimmer … ?

+ Laat een reactie achter