Kleine kuikens worden groot


Ze zijn al weer een week of twee oud, de kuikens, en evenzoveel maal in gewicht toegenomen. Alle vijf verkeren ze nog in blakende gezondheid en alle vijf zijn ze nog koddig als de hel.  Meneers kuikenavonturen krijgen steeds meer het karakter van huismoederfacebookposts. Het zij zo.

  • Laten we het maar toegeven. Meneer is aan ze verknocht. En mevrouw eigenlijk ook wel. Samen zitten of liggen ze regelmatig voor de kooi om een beetje naar ze te kijken en te grinniken om zo veel kuikencuteness.
  • Inmiddels  spelen de kuikens op landgoed de Drie Wateetonschen gewoon buiten. Waar ze begonnen met een voorzichtig half uurtje in een caviarennetje in het gras verblijven ze thans de hele dag buiten. Daar graven ze, pikken, en doen hun generieke kippending. ’s Avonds gaan ze weer naar binnen en vallen in slaap onder de warme lamp.
  • Kuikens gaan niet op stok, maar zakken ’s avonds als een rubberen speelgoedkip in elkaar. Languit, half over elkaar heen en bij voorkeur met één vleugel of kop in de voerbak.
  • De kuikens hebben verschillende karakters. Zo is kuiken no 2 de jager, geïnteresseerd in rupsjes, oorwurmen en mieren. Kuiken no 5 bijvoorbeeld is meer een  jutter, die steeds weer een blaadje of takje weet te vinden dat hij voor zichzelf wil houden en er daarom keihard mee door de rent gaat hollen waarna de, daarvoor nog nietsvermoedende collegakuikens opgewonden achter hem aan gaan. Hij heeft nog nooit één dennennaald langer dan 10 seconden voor zichzelf weten te houden.
  • De kuikens lijken meneer als hun moeder te zien. Als meneer naast de ren gaat zitten komen gaan ze eten, graven en slapen aan de kant waar meneer zit. Nu veroorzaakt meneer daar ook schaduw, dus hij testte zijn mama-hypothese door aan de andere, zonkant, van de ren te gaan zitten. Jawel hoor. Wederom knus spelen en slapen onder de meneermoederlijke biceps. Awww.
  • De kuikens werden een beetje te groot voor de curverbak. Thuisgekomen na een weekend Veluwe ontruimde meneer daarom een forse caviakooi. Dat vonden ze maar niks. Luid gepiep, een avond lang. Terwijl ze zo veel ruimte hadden. Uiteindelijk zette meneer ze maar weer terug in hun kleine plastic bak, waarna ze prompt in slaap vielen. De volgende ochtend ging het beter, inmiddels verblijven ze al een paar dagen met genoegen in hun nieuwe ruime hok. Daar hebben ze ook een doosje waar ze erg graag op of onder zitten.
  • De kuikens worden er elke dag een paar keer uitgehaald. Voor een stukje knuffelgebeuren. Vooral leuk voor meneer, mevrouw en dochter maar de kuikens laten zich inmiddels tamelijk lijdzaam oppakken.

 

Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Pin on Pinterest0
  1. 2
    Yvonne

    Hoe kwam Meneer eigenlijk aan die eieren? Zenuwslopend uitbroeden, met RV- en T-stress, en dan als beloning ubercuteness – dat wil ik ook wel!!

  2. 5
    gijsbert

    Ow meneer, dit word de elle eten inruilen en stukjes schrijven voor de libelle of margriet. Zo word meneer nog vegetarier. Hoe lang kan hij zijn jagers instincten onderdrukken. Hoe kan hij straks zijn vrouwelijk harem nog onder ogen komen als hij vol trots zijn braadkip uit eigen steenoven aan zijn volgers laat zien.

+ Laat een reactie achter