Vinexjager ben je overal

Vinexjager ben je overal


Deze diashow vereist JavaScript.

In sporadische vlagen van opruimwoede staat hij een uurtje te schoffelen, trekt labbekakkerig een paar plukken gras tussen de tegels vandaan of verplaatst wat blaadjes van links naar rechts.  ‘t Is leuk zo’n tuintje,  maar als je behept bent met meneer wateetons’ persoonlijkheid dan is het er altijd een teringzooi die zich elke keer als je de gordijnen opent in al zijn overwoekerdheid aan je openbaart. Onder die blaadjes steevast: slakken. Teringveel slakken. Nog zo’n reden dat zijn tuin eigenlijk meer last dan lust is. Naaktslakken, overwegend, maar ook wel huisjesslakken. Een plaag. En een plaag moet je eten, zegt Wouter Klootwijk.

Meneer ving een handje slakken. Dat klinkt heldhaftiger dan het is. Plukken is een passender beschrijving. Ze zitten vol met vieze onkruidpoepjes dus liet hij ze in een plastic bakje een poosje op meel leven (spelt natuurlijk, gluten enzo). De poepjes werden wit en het gezellige rondkruipen veranderde na een paar dagen melen in een lamlandig tegen de deksel hangen. Qua goed gesprek heb je er ook weinig aan. Dan vraag je er zelf ook een beetje om. Meneer kookte een forse hoeveelheid water met wat zout en mikte de slakken erin. Een kleine 10 minuten koken later  nam hij een speld en trok ze een voor een uit hun huisje. Ze waren verbazingwekkend groot, onaangenaam gedetailleerd en opvallend slijmerig. De smaak, tja. Vlezig met een randje moestuin en vleugje rododendron.

Toen had hij 48 uur last van zijn maag.

 

(Meneer en de slakken gaan way back)

MISSCHIEN OOK LEUK OM TE LEZEN, YO

  1. 5
    Saskia Akemah

    Haha. Nee slakken houden is geen oplossing voor eenzaamheid. Maar doet de maag wel spreken. Zo blijkt. Ik leer mijn kinderen dat ze geen dieren mogen doden. Ook geen insecten. Tot opa mijn dochter een vuistje zout gaf. Kom voor op de slakken. Toen ging ik opa opvoeden.

+ Laat een reactie achter