Begin typing your search above and press return to search. Press Esc to cancel.

Ons Eten – Van Dinther


Book Cover: Ons Eten - Van Dinther

Vokskrant-journalist Mac van Dinter dook in de wereld achter de Nederlandse maaltijd. Waar groeien de tomaten voor de soep van Unox? Hoe heeft de karbonade op ons bord geleefd? Waar haalt Albert Heijn zijn sla? Wie melkt de koeien die melk leveren voor de yoghurt van FrieslandCampine? Hij reisde naar Spanje om tomaten te oogsten, vloog naar Italië op zoek naar babysla, zag aardappelen groeien in de Flevopolder en zat in de stal met Eva, een varken uit de intensieve veehouderij. Maar hij bezocht ook hun biologische tegenhangers: de Kleinste Soepfabriek, slakwekerij De Kiespoel, de fabriek van Zuiver Zuivel, en Ada het Scharrelvarken.

Van Dinter deed daarvan verslag in de Volkskrant en op zijn weblog. Alle verhalen en foto's zijn verzameld in Ons Eten, aangevuld met de vijftig beste recepten voor tomatensoep, aardappelen, sla, varken en yoghurt, in beeld gebracht door de gerenommeerde Vlaamse fotograaf Tone Le Duc.
Ons Eten is een onthullende speurtoch naar de werkelijkheid achter ons bord. Het is een uniek boek. 

Nog nooit hebben bedrijven als Unilever, Albert Heijn en Friesland/Campina zo openlijk een inkijk gegeven in hun keuken.

Reviews:Meneer Wateetons on https://wateetons.com/2011/11/25/meneer-leest-een-boek-ons-eten/ wrote:

Waar haalt Unox de tomaten voor onze soep? En wat voor tomaten zijn dat? Wie doet de sla van Albert Heijn in een zakje? En wie heeft de ‘sla in een zakje’ eigenlijk uitgevonden? Waarom kiezen sommige boeren ervoor biologisch te produceren, en met welke argumenten blijven andere gangbaar boeren? Mac van Dinther van de Volkskrant ging op zoek naar de antwoorden op deze, en heel veel andere vragen. In ‘Ons Eten’ leidt hij ons naar de oorsprong van ons dagelijks eten, de tomaat, de aardappel, sla, varken(svlees) en yoghurt. Een soort Keuringsdienst van Waarde op papier. Meneer leerde er veel van. Het werd hem duidelijk dat niet de boer, maar de supermarkt en meneer zelf bepalen hoe er met land en dier wordt omgegaan. En hij weet nu wat lange yoghurt is, ook niet onbelangrijk. Bovenal genoot hij. Want ‘Ons Eten’ leest als een avontuur, een culinaire roadmovie, gevuld met echte karakters, gegroefde koppen, gebeitelde meningen, en turen over eindeloze bedauwde velden in de opkomende zon. Je voelt de liefde voor het Hollandse land in elke zin. Net als de oprechte interesse in zowel de gangbare als biologische boer, de soepkoker van Unox en de bedenker van de uit-elkaar-vallende slakrop.

Alleen, who the fuc is Tony le Duc en wat doet hij prominent naast Van Dinther op de voorkant? Hij zorgde voor de fotografie. Niet voor de talrijke foto’s van boer Dick of varken Eva, die zijn van Mac van Dinther zelf. Nee, de fotografie van de recepten. De recepten. Het enige overbodige deel van dit boek. Best leuk dat ze in het thema van het boek blijven (aardappel, tomaat..), maar een moetje, is de indruk van meneer. In een boek over Ons Eten horen recepten, blijkbaar. Onze Recepten. Ach. En voor alleen die fotografie verdient Le Duc blijkbaar een plek op de cover? Raar.

‘Ons Eten’ is een heerlijk boek. Leerzaam, interessant en prachtig en liefdevol geschreven.


+Er zijn nog geen reacties

Laat jouw reactie achter

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten