Chips maken, dat doen we gewoon zelf. Deel 1.
In de langlopende serie “dingen die u voor minder geld en met minder moeite gewoon in de supermarkt koopt” vandaag: chips.
Enkele weken geleden kocht meneer een frituurpan. Zomaar, opeens. Een stukje opwellingsgebeuren. En het moet gezegd, een bitterballetjes in het gapen der avond blijkt niet te versmaden. Maar de frituurpan biedt meer mogelijkheden dan een borrelhap uit de diepvries. Zelf snacks maken bijvoorbeeld. De frikadel wacht nog op meneer’s ontrafelig. Evenmin heeft meneer ooit zelf een kroket gemaakt, tot zijn schande. Om over de berenklauw of patatje kapsalon maar helemaal niet te spreken. Kortom, met de frituurpan boort meneer een nieuwe veelbelovende oliebron aan.
Maar vandaag dus chips. Die komen ook uit de frituur. Ultraplatte patat is het eigenlijk.
Meneer kocht een zak aardappelen. Die heeft hij normaal nooit in huis, koolhydraten enzo.Met de kaasschaaf, dunschiller en rasp sneed hij de aardappel in dunne plakken. Ongeveer twee of drie millimeter dik. Dat werkte eigenlijk allemaal even goed. De plakjes spoelde hij grondig af in water en depte ze vervolgens weer even grondig droog met keukenpapier. De aardappelplakjes gingen in de frituur, op 190 graden, voor een minuut of drie of vier. Na uitgelekt en met zout besprinkeld te zijn bleken ze precies wat meneer voor ogen had: chips. Crunchy. Vet. Lekker.
Hoe dunner het aardappelschijfje, hoe beter de chip. Dat wel. Een enkel wat dikker plakje was meer een soort plat patatje geworden. Ook lekker, maar niet de bedoeling. En dan nog iets, waardoor er dreigend “deel 1” in de titel staat. De chips waren te bruin. Niet goudgeel, zoals in de winkel. De smaak was er niet minder om, maar toch. Misschien heeft het met de temperatuur van de olie te maken. Of moet meneer ze twee maal bakken, zoals patat. Hij gaat het uitzoeken en komt terug, met deel 2. Of 3, desnoods.
Gelukkig heeft hij nog genoeg aardappelen.
0 reacties op “Chips maken, dat doen we gewoon zelf. Deel 1.”
Geef een reactie
Misschien vind je dit ook leuk
Kimchi maken (ook als je geen Koreaanse oma bent)
Zelf kimchi maken met 2% zout: de traditionele manier en de meten-is-wetenmethode, de ingrediënten, de drie gevaren en hoe lang kimchi moet fermenteren.
Goddelijk vet
We schrijven 2007. In een gastronomische opwelling had ik samen met een handjevol foodie-Twitteraars (X-eraars bekt toch minder) een varken gekocht. Een Berkshire. Zonder enige kennis van anatomie, of een tafel die 93 kilo kon hebben.
agenda
DROOM JIJ ER OOK VAN OM MIDDEN IN DE ZWEEDSE NATUUR EEN EDELHERT UIT TE BENEN?
Schrijf je nu in.
Wateetons wilde weekend
@ Nurb: twee dagdelen bezig met bitterballen?!? Ik maak die croquetten in een handomdraai, kwestie van een dikke ragout maken (vlees, ui, champignons, alle varianten zijn mogelijk), laten opstijven, rollen in ei en paneermeel en frituren. Ik heb een voedselallergie (soja), dus als ik een kroket of bitterbal wil eten moet ik ‘m wel zelf maken, ik maak ze dus wel met enige regelmaat.
Volgens wikipedia ontstaat boven de 180°C acrylamide, wellicht dat de tip van Nurb een goede is om op te volgen. ’n Beetje vet kan echt geen kwaad, van acrylamide is de veiligheid (of giftigheid) bij de mens nog niet vastgesteld.
Fijne tips, meneer koopt binnenkort een ras of wat en laat de pan weer walmen!
Ik las, weet niet meer waar, dat je de gesneden chips een nacht lang in ijswater in de koelkast moest zetten. Zelf niet geprobeerd.
Krokant succes verzekerd
Zoals wel vaker bieden paradoxale benaderingen goede oplossingen. Zo ben je vast geneigd vastkokende aardappelen te gebruiken voor friet/chips. Fout: vastkokende aardappelen bevatten veel vocht, wat je krokante feestje dus bederft; je moet een kruimige droge ardappel nemen.
Snij deze, al dan niet geschild, in zo dun mogelijke schijfjes en was in ruim schoon water.
Dep droog, echt droog. En frituur op 150 graden zoveel mogelijk vocht uit de schijfjes; het bruisen neemt langzaam af.
Spreid de voorgebakken chips op keukenpapier en laat afkoelen.
Laat tenslotte, niet teveel tegelijk, in frituur van 180 graden zakken en bak de laatste restjes water uit de chips tot ze goudgeel en knapperig zijn.