Ah shit, end van de ent

Het was te verwachten. Enten in de herfst. Een kers enten op een vogelkers. Enten als je nog nooit geent hebt. Iets doen, überhaupt, als je meneer heet. Enfin, de ent heeft niet gepakt.

Het beloofde all-you-can-eat-kersfestijn verplaatsen we voorlopig even naar 2013.

0 reacties op “Ah shit, end van de ent”

aldo schreef:

12 april 2012 om 01:57

Op het seizoen na, kan je überhaupt een kers enten op een vogelkers?De nederlandse naam past misschien maar dat is ook wel het enigste wat het gelijk heeft.. Wil je een beetje gelukte ent hebben zou je soorten uit gelijke families op elkaar moeten enten…probeer bv eens een peper op een aubergine, waarschijnlijk heb je dan meer kans op geluk

Beantwoorden
1. Job schreef:
  
  12 april 2012 om 12:57
  
  Een zoete kers (Prunus avium) op een vogelkers (Prunus padum) moet prima lukken. Óók op een Amerikaanse vogelkers (Prunus serotina) zou dat best wel aan kunnen slaan, en als dat lukt zit je goed, want de onderstam van de P. serotina is nogal vitaal. Het wordt niet voor niets “bospest” genoemd.
  Een leuke manier om met enten te experimenteren is tomatenplantjes enten met de japanse kop-ent. (Kurkwortel-resistente onderstam, lekkere en/of produktieve variant er bovenop) De japanse kop-ent is feitelijk een soort mini-uitvoering van deze engelse of plak-ent.
  Zelf heb ik bij boompjes ’t idee dat zo’n enting minder kans van slagen heeft als de onderstam nog erg jong is, maar dat is niet noodzakelijkerwijs waar. Ik heb ook altijd begrepen dat de kans van slagen het grootst is als de ent zo dicht mogelijk bij de onderste ogen wordt aangesneden – het zal iets met de aanwezigheid van groei-hormonen te maken hebben, shat ik zo.
  
  Beantwoorden

Geef een reactie Reactie annuleren

Misschien vind je dit ook leuk

Meneer Wateetons knijpt zelfgemaakte kimchi uit boven een weckpot

Kimchi maken (ook als je geen Koreaanse oma bent)

Zelf kimchi maken met 2% zout: de traditionele manier en de meten-is-wetenmethode, de ingrediënten, de drie gevaren en hoe lang kimchi moet fermenteren.

Goddelijk vet

We schrijven 2007. In een gastronomische opwelling had ik samen met een handjevol foodie-Twitteraars (X-eraars bekt toch minder) een varken gekocht. Een Berkshire. Zonder enige kennis van anatomie, of een tafel die 93 kilo kon hebben.