Hij hangt, hij hangt, die lieve goede worst

Een van de zelfgemaakte worsten van meneer Wateetons hangt al enige tijd te drogen in de koelkast. Daarop kwam veel commentaar: is het er niet veel te vochtig? Moet je hem niet gewoon in een droge ruimte op kamertemperatuur hangen? Nu dan: worst(je) nummer twee hangt sinds vanochtend in de keuken. Aan een oranje draadje wol natuurlijk. Daar blijft hij twee dagen hangen waarna hij naar de berging verhuist. De worstsoort is overigens anders dan de koelkastworst, hij bestaat uit lamsvlees in plaats van varken en bevat meer kruiden en minder vet. Snoeiharde wetenschap is het dus niet.

0 reacties op “Hij hangt, hij hangt, die lieve goede worst”

Marieke schreef:

21 februari 2007 om 14:04

Jaaa…, ik ben er weer,
( 3 dagen off line is wel een ware straf) en wat gebeurt er dan veel in de webwereld en elders.
Ja. maar ik blijf meeleven, ben weer helemaal op de hoogte. De de dood van de koelkastworstjes zag ik al een beetje aankomen, wens je veel succes met het drogen van de lamsworsten. Heb eerlijk gezegd al meer vertrouwen in deze manier.
ik weet niet hoeveel je er hangen hebt, maar bij wijze van experiment zou ik er toch een paar ook in die fameuze katoenen doek ophangen.
waarom? Het katoen zuigt wat meer vocht op zonder het vel direct uit te drogen.
en wat de eendeborst betreft; die ligt nu al 14 dagen in een katoenen theedoek in de koelkast, en ziet er heel gezond uit. Is nu op 2 dagen na , eetklaar.
Helaas ben ik echt niet goed in foto’s op het web, maar ik kan je wel wat ( franse) blogadressen doorgeven waar je resutaten kan zien.
in ieder geval- zoals ik al zei- ik blijf meeleven met het wrostexperiment.
Marieke

Beantwoorden
meneer Wateetons schreef:

21 februari 2007 om 14:11

Welkom terug!
Maareh.. van dode koelkastworstjes is geen sprake. Die hangen nog fris van de lever te zingen aan hun draadje.

Beantwoorden

Geef een reactie Reactie annuleren

Misschien vind je dit ook leuk

Goddelijk vet

We schrijven 2007. In een gastronomische opwelling had ik samen met een handjevol foodie-Twitteraars (X-eraars bekt toch minder) een varken gekocht. Een Berkshire. Zonder enige kennis van anatomie, of een tafel die 93 kilo kon hebben.