Guandinges in the making

Guandinges in the making


Deze diashow vereist JavaScript.

Giancuale? Guancuale? Giuancuale?  Guancale? Guancuale?

Ah, Guanciale. Gerijpte kinnebakspek. Op z’n Italiaans. Het woord stamt af van het Italiaanse woord voor wang waar meneer zich ook maar niet aan waagt. Het basisrecept, zoals veel cured charcuterie is simpel: zouten en drogen. Meneer kocht van Slagerij De Wit een kinnebak van Beemsterlant’s Varken. Na het schoonsnijden – kliertjes, flubbertjes – bleef er net iets meer dan een kilo over. Hij maakte een rubje van 35 gram zeezout, 15 gram rietsuiker en een niet te lullige hoeveelheid gekneuse peper en venkelzaad. Daar smeerde hij zijn wang mee in om hem vervolgens, mét al het er afgevallen zout, te vacumeren. And now, we wait. In de koelkast. Naast de panchetta, eh.. pancheta, pancetta, pancietta?

  1. 12
    Boudewijn

    Weer eens geprobeerd: dus een kinnebak besteld. Thuisgekomen bleek hij in zes(?) stukjes gehakt te zijn. Toch maar ingewreven en ingepakt: je moet toch wat. Vandaag even naar de slager gegaan: dat werd dus blijkbaar in het slachthuis gedaan, om zweren of ontstekingen oid te ontdekken. Daar had ik de vorige keren dat ik het maakte wel eens van gehoord en gelukkig geen last van gehad. Ik heb overigens geen idee wat je daar tegen zou kunnen doen.
    Heeft iemand met kijk op de zaak er enig idee van dat ik er nog steeds guanciale van kan maken, van die zes stukken, of slaat dat nergens op. Ophangen lijkt me overigens al vervelend, met die kleine stukjes.

Geef een reactie