ah shit, experimenteerdrift, Over charcuterie, recept, zelf maken |

Ik ben het niet waard

Eind mei 2018 trof meneer na afloop van een Kop tot Staart-workshop een overgeschoten stukje bovenbil met een fraaie vetbedekking van een goed verzorgd piétrain varken in de koelkast. In een andere koelkast en van een andere workshop: een flesje Hertog Jan. Ook goed verzorgd, geen vet. Met dit type werk hoef je nooit boodschappen te doen. Gelukkig geeft hij ook wel eens cursussen met groente.

Meneer besloot deze restanten te combineren tot charcuterie door het vlees in het bier te pekelen volgens de evenwichtsmethode (EQ brining). Dat betekent zoveel als dat je vocht en vlees optelt, er (bijvoorbeeld) 3,5% zout van afmeet, dat oplost in het vocht en een poosje wat anders gaat doen. In die tijd verspreid het zout zich rustig over je vleesje.

Een mooi begin.

In het navolgende jaar vergat, verwaarloosde en mishandelde hij dit project op onvergefelijke wijze. Hij stopte het vlees in een rolladenet (!), liet het wild beschimmelen, vacumeerde het met schimmel en al, verwaarloosde het zes maanden in de groentela van de koelkast, hing het te drogen in zijn berging zonder enige controle op temperatuur of luchtvochtigheid, hield tegen die tijd allang het gewicht al niet meer bij, liet het daar nogmaals beschimmelen, en de gelige ranzige vetlaag werd zelfs door muizen aangevreten.

Afgelopen week, in een opruimerige bui, besloot hij het stuk weg te gooien. Een mislukt projectje van een jaar, waar hij niemand dan zichzelf de schuld voor kon geven. Mea culpa. Terwijl hij langs het aanrecht richting de prullenbak liep besloot hij, for science, het stuk toch nog even door te snijden ter hoogte van het onaangevreten deel. Daar openbaarde zich een dieprode schoonheid, omlijst door een fraaie – zij het aan de buitenkant iets geel geworden – vetlaag. Hij rook voorzichtig. Vol, rijp en diep. Niet bijzonder bierig, wel bijzonder aantrekkelijk. Schichtig om zich heen kijkend sneed hij een plakje af en stopte het in zijn mond. Het was geweldig. Een paar dagen later was hij ziek noch dood.

Hij adviseert niemand te doen wat hij doet, maar het blijkt eens te meer dat zelfs iemand die het niet verdient, mooie charcuterie kan maken. Tophobby.


0 reacties op “Ik ben het niet waard”

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site wordt beschermd door reCAPTCHA en Google Privacy Policy en Servicevoorwaarden toepassen.

De verificatie periode van reCAPTCHA is verlopen. Laad de pagina opnieuw.


Misschien vind je dit ook leuk

Gefermenteerde rode kool in een vacuümzak met het etiket rode kool

Rode kool fermenteren: zuurkool die niemand anders op tafel zet

Rode kool fermenteren is makkelijker dan je denkt: kool, 2% zout en een vacuümzak. En je ziet de zuurgraad met het blote oog, want de kool kleurt van paars naar knalroze.


Diepvriesfrikandel op het ovenrooster met een thermometervoeler in het uiteinde

Is een gehackte vriezer een snackverwarmer?

Hackers zetten supermarktvriezers op 70 graden. Kun je die frikandellen dan gewoon eten? Ik stak een thermometer in een diepvriesfrikandel, legde hem in de oven en nam er live op de radio een hap van.

workshop-worstmaken
Workshop
agenda
01 jan
Geen workshops op locatie in 2027 Meerdere dagen

09 nov
Driedaagse cursus groente bereiden – november – maandagen Meerdere dagen

10 nov
Driedaagse cursus groente bereiden – november /december – dinsdagen Meerdere dagen

20 nov
Driedaagse cursus fermenteren – november/ december – vrijdagen Meerdere dagen

21 nov
Driedaagse cursus fermenteren – november/ december – zaterdagen Meerdere dagen

02 dec
Live online workshop “mortadella maken” 20:30 tot 22:00 uur | € 12.99

08 dec
Driedaagse cursus Beter Vlees Bereiden Meerdere dagen
Complete agenda
DROOM JIJ ER OOK VAN OM MIDDEN IN DE FRANSE NATUUR EEN WILD ZWIJN UIT TE BENEN?

Schrijf je nu in.


Wateetons wilde weekend
whatsapp