Willekeurige observaties in Shanghai
Meneer is in Shanghai. Daar ziet, hoort en ervaart hij dingen die hij graag met u deelt. Willekeurig natuurlijk.
Meneer is in Shanghai. Daar ziet, hoort en ervaart hij dingen die hij graag met u deelt. Willekeurig natuurlijk.
In Over Charcuterie kom je alles te weten over het zelf maken van vleeswaren: van Italiaanse hammen, droge worst, coppa en pancetta, tot beroemde Franse patés en terrines en Nederlandse slagersklassiekers als achterham of rookvlees.
Uw razende rectumreporter is onderweg naar Shanghai om zich op op uitnodiging van de wereldwijde marktleider Van Hessen te darmverdiepen. Leren hoe de weg tussen de dood van het varken en de worstomhulsel die hij verkoopt, gebruikt en waar hij over schrijft precies verloopt.
In Over Rot kom je alles te weten over het fermenteren van groenten, vlees, vis, bonen, granen en zuivel. Meneer Wateetons neemt je mee in deze wondere wereld van voedselveranderende microben.
Meneer eet uit: klassieke muziek, grote spiegels en Starbucks op tafel. Meneer en dochter Wateetons ontbijten bij het Waldorf Astoria waar ’s avonds ** wordt gekookt. Is het ontbijt ook sterwaardig?
Eater.com heeft een serie tamelijk coole slagersfilmpjes. Worstmakers Brent en Ben zoeken soms de grens op en zijn soms gewoon informatief, maar altijd vermakelijk.
Boeken schrijven doe je niet voor jezelf. Je doet het
Nu staan ze écht allemaal online, de Wateetons Workshops voor 2019. Leer het komend jaar een kleine 50 keer van meneer. Van worst tot paté maken, en van bier brouwen tot fermenteren. En, je kunt nu ook de daglange Kop tot Staart workshops boeken! Kersttip!
Anyways, tempeh. Altijd vet. En het gave is dat het met elke boonsoort kan en de schimmels braaf elke vorm aannemen die je wilt. Meneer fermenteert ze graag in geperforeerde plastic disposables, zodat hij zal als handige burgers kan snijden.

Vlees mishandelen tijdens de workshop verse en droge worst maken. Niet leuk, maar het moet.
Mevrouw Gasteetons maakt op de sinterklaas-valreep nog Amandelspijs. Heeft u niks aan, want het moet rijpen tot ver voorbij het zalig avondje. Waarom eigenlijk?
“Een stuk over het schrijven van een kookboek. Misschien is dat wel leuk.” Was getekend, de hoofdredacteur van Elle Eten. Met zes boeken op mijn naam staar ik naar het scherm. Hoe doe ik dat eigenlijk, een kookboek schrijven? Een zweetdruppel valt op het toetsenbord. Ik besluit een dagboek bij te houden.