Bosnië bites 11: wat we nog kwijt wilden

Bosnië bites 11: wat we nog kwijt wilden


Ruim twee weken #vanlifede meneer Wateetons door Bosnië en Herzegovina,om te eindigen met een paar dagen Kroatië. Hij schrijft dit op een naar pis stinkende parkeerplaats in Duitsland na een onrustige nacht. Hoort er ook bij. I did not choose vanlife, vanlife chose me.

Hij sluit af met wat willekeurige observaties die niet pasten binnen de eerdere bites. Als deze post 5 uur oud is is ons huisje ruw ontmanteld tot een kale bedrijfsbus en zit meneer weer met de gordijnen dicht en de stress op 11 achter zijn laptop. Zo gaan die dingen. Die dingen gaan zo.

Gelukkig heeft hij nog 8 dagen Egypte in het vooruitzicht. All inclusive. Stukje contrastgebeuren naar zichzelf toe.

Komdatschot:

  • Natuurschoon overal. Bosnië en Herzegovina is een mooi land. Bergen, eindeloos veel meren, woeste wouden, kraakheldere bergbeekjes. Je hoeft er niet naar te zoeken. Het is overal.
  • Ga niet naar het toilet in de supermarkt. Geen vragen stellen.
    Gewoon niet doen. Vertrouw op Meneer.
  • Roken in bars en restaurant is nog heel gewoon. Het eerste dat een ober doet is een schone asbak voor je neer zetten.
  • Ga je toch ergens in een publiek etablissement naar het toilet, reken niet op veel privacy. Niet alleen zullen de herinneringen van bezoekers je vanuit de pot aanstaren, zij zelf ook. De deur kan zelden op slot.
  • De koffie is uitstekend en goedkoop. Pas echter op met het bestellen van een cappuccino. Dat kan zomaar een zakje oplosnescafe blijken.
  • “Afmaken kan later ook nog wel” lijkt de vastgoedovertuiging van de Bosniër. Net als “pleisteren is voor mietjes”.
  • Bosniërs houden niet van pittig eten. Nergens proef je een randje pit of een stukje scherp.
  • Meneer en vriendin zijn misschien op 2 of 3 mijnen gaan staan. In ruim twee weken. Dus dat gevaar wordt schromelijk overdreven.
  • Afbreken, nog zoiets waarvan de Bosniër het nut niet zo in ziet. Bouw gewoon een nieuwe schuur ernaast. Toch ruimte zat.
  • Op tourismegebied valt nog wel wat te winnen. De prachtigste rivieren zonder één publiek strandje. Kraakheldere meren waarvan de oevers volledig verlaten zijn. Een wijnroute aanleggen maar zonder dat de website het doet. Wij sponnen er garen bij, maar het land zou zo veel meer kunnen verdienen als het iets meer aandacht aan de toerist besteedt.
  • Oudere mensen spreken vrijwel geen Engels, jongeren allemaal wel.
  • Sarajevo voelt voor de bezoeker die het oude centrum niet uit gaat als een meer levende stad dan Mostar.
  • Die Bosnische vriendelijkheid hebben we vooral van horen zeggen. Alle keren dat we ostentatief langs de kant van de weg zaten te wachten tot we door een Bosnisch gezin zouden worden uitgenodigd om bij hen te komen eten eindigden in pasta met tomatensaus op het eenpitsbrandertje.
  • We hebben hoogstens een dozijn Bosnische en Herzegoveense wijnen geproefd, dus het oordeel is voorlopig, maar er was geen een wijn bij die indruk maakte.
  • Vanlife in Bosnië en Herzegovina is goed te doen. Van de 20+ nachten hebben meneer en vriendin er voor drie betaald. Dat waren campings van respectievelijk 10,15 en 20 euro wegens relatieschadende douchedringendheid.
  • Uitermate ontspannend: in de grote steden, en zelfs in de oude Ottomaanse binnensteden ervan zal het winkeliers aan hun Bosnische reet roesten of je binnenkomt en iets koopt of niet. Je word volledig genegeerd.
  • Meneer en vriendin hebben zich op geen enkel moment onveilig of hinderlijk benaderd gevoeld.
  • De Bosniër blieft geen bruin brood.

+ Laat een reactie achter