Havana clubbing

20150625_072257

Een boottocht op de guurste junidag van de laatste honderd jaar, het leven van een meneer gaat niet over rozen. Gelukkig deden de drie músiocs er alles aan om de kilheid van de kade te blazen. En een Cuba Líbre in je rechterhand maakt zelfs de droefste dinsdag dragelijk. De Cuba Libre die, zo leerde meneer, de oorspronkelijke benaming is van de ‘baco’, Bacardi Cola. Een passender naam wanneer je hem drinkt met de net even complexere Havana Club rum en Fever Tree cola. Cuba Libre verwijst naar een overwinningskreet van het Cubaans bevrijdingsfront aan het eind van de 19e eeuw, toen de bezetting door de VS ten einde kwam. Baco verwijst meer naar de bevrijding van je drie dagen huisarrest. Niet alleen deze cocktail is van Cubaanse origine, maar ook de mojito -een mixdrankje oorspronkelijk verzonnen om de niet de hachelen voorloper van de rum Aguardiente de Caña drinkbaar te maken- en de Daiquiri komen van dit eiland.

In een geïmproviseerde Cubaanse club op de NDSM-werf kreeg meneer nog meer cocktails. De droefenis maakte langzaam plaats voor dolheid. Hij leerde, althans als hij zijn allengs onleesbaarder aantekeningen mag geloven, dat rum wordt gemaakt van gefermenteerde melasse, een bijproduct van de rietsuikerproductie. Vervolgens rijpt het op eikenhout, meestal in oude bourbonvaten, en wordt geblend om een constante smaak te krijgen. Single malt rums zijn een zeldzaamheid. Omdat Havana Club een volledig Cubaans product is wordt het nog altijd niet in de Verenigde Staten verkocht, hoewel men al jaren bezig is met een voorraad aan te leggen voor het moment dat het handelsembargo wordt opgeheven. Ze wrijven zich vast in de handjes om de laatste ontwikkelingen. Meneer trouwens ook, want hij heeft nog een paar potten melasse in de kast staan waarmee hij onlangs keukenstroop had proberen te maken. Dat destilleren moet ook wel lukken, en fermenteren, afijn. Nu alleen nog een houten vaatje scoren en dan heeft mixt hij over 3-15 jaar Meneer’s Mojito. Dat komt goed uit, want tegen die tijd is de fles die hij mee kreeg waarschijnlijk wel leeg.

Nieuw: workshop fermenteren

Over Rot20110124-134050-tempeh-beanballsen het blobtcider na 3 maanden op fles

Vooruitlopend op Over Rot (november 2015, Goodcook), het handboek Fermenteren dat in november van zijn hand verschijnt leert foodwriter Meneer Wateetons je nu al alles over het fermenteren van voedsel. Je zult ontdekken dat er geen maaltijd voorbij gaat zonder dat je iets gefermenteerds eet, en dat zelf fermenteren makkelijk, leuk, lekker en avontuurlijk is. Natuurlijk ga je zelf aan de slag! Niet alleen met de melkzuurfermentatie van groenten, maar ook met schimmel-, gist-, en zelfs de illustere alkalische fermentatie. Omdat fermenteren tijd kost krijg je het zelfgemaakte en voorbereide voedsel mee naar huis, om daar met duidelijke instructies tot volle gefermenteerde wasdom te laten komen. Na afloop van de workshop neem je zelfs een goodybag mee, bestaande uit een mini-fermentatietoolkit om thuis direct met de opgedane kennis en ervaring aan de slag te gaan.

Uiteraard vind de workshop plaats op de boerderij van Boergondineren aan de rand van Amsterdam, waar Meneer Wateetons ook de populaire workshops worst maken, roken en Kop tot Staart organiseert. De drank (gefermenteerd!) alle lekkere hapjes (gefermenteerd!) en maaltijd (grotendeels gefermenteerd) zijn inbegrepen en die nieuwe vrienden (zowel zowel micro- als macrobiologisch) krijg je er gratis bij.

De kosten: €75 euro per persoon (inclusief alle eten en drinken).

De agenda:

  • woensdag 16 september (pilot tegen gereduceerd tarief, exclusief voor ex-workshopdeelnemers)
  • woensdag 28 oktober
  • woensdag 18 november
  • woensdag 16 december

Schrijf je in via meneer@wateetons.com

 

Over bier gesproken: 26-27 juni wilde vergistingsfestival in Amsterdam

Als je zeker wilt weten dat je festival een breed publiek trekt moet je het Carnivale Brettanomyces noemen. Op circusliefhebbers, obscure filmfreaks en seriemoordenaars kun je in ieder geval rekenen. En bierliefhebbers,  want de naam verwijst naar één van de wilde gisten die je vaak in bier tegen komt als je deze tijdens de bereiding aan de elementen bloot stelt. Wilde vergisting heet dat en dat levert, doordat er zich ook melkzuurbacteriën in je drank nestelen, een zuur bier op. Wilde fermentatie pur sang. De Lambiek is een goed voorbeeld, maar er zijn er meer. Tijdens Carnivale Brettanomyces staan Amsterdamse bierkroegen twee dagen lang in het teken van dit spannende type bier, met nationale en internationale brouwers, workshops, proeverijen, food pairing en een zure bek.

Lees er meer over op www.wildegist.nl.

Grillmasters, wat zeg ik nou?! M.E.N.G.K.O.U.D!

Grillmasters

Tijdens aflevering 2 van de RTL BBQ wedstrijd ‘Grillmasters’, waar opvallend weinig als barbecuers ogende deelnemers aan meedoen, maken de deelnemers worst. Droog, droog, droog luidt het oordeel. Skippend door de aflevering (zelfs meneer Wateetons heeft een flauwe woordgrappen-limiet) zien we: niet of onvoldoende mengen, darm niet genoeg spoelen, vlees niet terugkoelen en niet wellen voorafgaande aan het grillen. Jongens, ga eens een goed boek lezen en volg eens een workshop.

 

Wateetons Wilde Weekend in het Noord-Hollands dagblad

wilde-weekend-groot

Afgelopen weekend viel er in het Noord-Hollands dagblad een verslag van Wateetons Wilde Weekend van november 2014 te lezen.  In 2015 gaan we weer een aantal keer stoere dingen doen in Dalsland. Worst maken, roken, brood bakken, vissen, waar mogelijk wild verwerken, een elandslagerij bezoeken, leren over de jacht, Zweedse whisky drinken en in de hottub vrienden voor het leven maken. Het weekend van 6-9 november is vol (hoewel er nog één iemand bij kan) en voor de extra lange hardcore versie in oktober (9-13 oktober) zijn nog enkele plaatsen beschikbaar. Hier lees en zie je nogmaals hoe verschrikkelijk tof het was, en wordt.

1620749_565159063623794_6313889555554273681_n

 

Horse Jerky

verse biefstuk gejerkte biefstuk t kan aantrekkelijker ogen, toegegeven, maar lekker is het wel

In zijn nimmer aflatende zoektocht naar een vetpercentage in de enkele cijfers heeft meneer zich thans op het carb cycling gestort. Lang verhaal, dat in ieder geval eindigt met ‘veel vlees’. Ook een eventuele avondsnack bestaat uit eiwitten en vetten. Een handje noten bijvoorbeeld, een eiwitshake, of een plakje kipfilet of worst. Meneer besloot zelf wat te maken: beef jerky, maar dan van paardenbiefstuk. Dat had hij toevallig liggen. Het procedé is dodelijk eenvoudig. Snij de biefstuk in dunne reepjes, dwars op de draad en kruidt ze. Meneer was een beetje lui en gebruikte twee verschillende varianten van de heel behoorlijke Original Spices van Jonnie Boer aangevuld met ca 15 gram zout per kilo. Maar vrijwel elke smaakcombinatie is mogelijk. Als je azijn, peper, bruine suiker en koriander gebruikt noem je het biltong. Hoewel die suiker het low carbesque karakter wel een beetje teniet doet. Een nachtje marineren voor je begint met jerken komt het eindresultaat ten goede. Droog de biefstukreepjes in de oven, liggend op of hangend aan een rooster met de deur op een kier, de ventilator aan en de temperatuur of ongeveer 60-80 graden. Het vlees gaart noch fermenteert, maar droogt in een uur of 4-6 tot een superlekkere, sixpack bevorderende snack. ‘Trekpaard!’ riep een gevatte twitteraar met een scherpte die meneer moest ontberen. Eén van de nadelen van low carb eten.

Aardbeiencollege

2015-06-08 14.48.28 2015-06-08 14.49.05 2015-06-08 16.28.04 2015-06-08 16.31.54-2

“Vraag een willekeurige consument verschillende soorten cola te noemen en hij somt er zo twintig op” doceerde Jan Robben. “Vraag hem datzelfde voor aardbeien en hij weet er geen één.” Twintig?! Je zag de verzamelde journaille in gedachte op hun vingers tellen. Maar het punt van de Erdbeerenflüsterer was duidelijk. Een aardbei is niet gewoon een aardbei. Wereldwijd worden er maar liefst 650 soorten geteeld. De beste daarvan komen zelfs uit Noord-west Europa. Elsanta is de standaard. Ooit de redding van de  aardbei. In de jaren zeventig was Sivetta het belangrijkste ras. Een mooi vruchtje, maar zonder smaak. Een schimmelziekte maakte een eind aan de heerschappij van deze soort. Daarop werd de Elsanta ontworpen. De gedroomde allrounder. Een behoorlijke smaak en geur, een snelle kleurvorming, een lange houdbaarheid, makkelijk in de teelt en vervoersbestendig. Inmiddels bestaat 80% van de aardbeienteelt uit dit ras. Dat bakje van de supermarkt? Vrijwel zeker Elsanta’s. Die van de markt? Idem. Geen ramp, ware het niet dat ze vrijwel zonder uitzondering te snel, onrijp en dus smakeloos geoogst worden. En bovenal, er is nog zoveel meer. Na afloop van het aardbeiencollege, waar ook een opvallend welbespraakte teler en een licht hysterische wijnkenner spraken mochten we rassen proeven, met dank aan Willem&Drees, die hiermee hun 6-jarig bestaan vierden. Wat een variatie! Veel gelegenheid tot rustig proeven en proefnotities maken had meneer helaas niet. Het was druk, zijn 2 uur gratis parkeren bij de Vomar liepen ten einde en hij moest nog 20 soorten cola kopen. De beschrijvingen hieronder zijn dus summier.

Elsanta: verbazingwekkend lekker eigenlijk
Fleurette: Mild en zoet.
Lambada: Gerrit-Jan Groothedde, de eetschrijver kan er uren over oreren, maar deze soort viel (opnieuw) een beetje tegen
Elianny bio: klein en fijn. Met een grappig hoog kroontje.
Sonata: waar was die dan?
Eve’s delight: lekker
Furore (nieuwe soort): ook heel fijn
Clery: superzoet en vol van smaak. Eén van meneer’s favorieten.
Capri: beetje kruidige, heel spannend. Favoriet.
Darselect: Hard en wat onrijp en met weinig kleur.
De Aardbei Zonder Naam (zo nieuw dat hij nog geen naam heeft): ook kruidig, niet zo zoet maar vooral een complexe smaak. Groeibriljantje.

Over bier gesproken: vrijdag brewing, blending, mixing in Mediamatic, Amsterdam

This edition of Bierberaad we will look back, in order to go forward. Together with artists, brewers, architects and cocktail-shakers we will travel in time through the history of our fermented gold. Including the first bread beers ever brewed (6000 years ago!), medieval beer mixing procedures and modern takes on unusual ingredients. How about using urine for instance? Or mixing it up with water, Oude Geuze and smoked Urbock?

Meneer krijgt goesting als hij dat leest. Aankomende vrijdag zal hij, ervaren hemabrouwer als hij is, dan ook in Mediamatic te vinden zijn. Wie gaat er mee?

Meer info hier.

Bierberaad
Friday 5 June
Biotoop Mediamatic, Dijksgracht 6, Amsterdam
Door open & food at 18.30

Talks start at 20:00

Tickets: €15 (incl. membership and tasting)

Echt Hemabier

Hij had hem zien staan, en laten staan, dat bierpakket van de Hema. Hoe compleet de inhoud ook moge zijn, meneer heeft al die materialen allang in huis… Maar het bier kruipt waar niet gaan kan en zo stond hij een dag later toch een doosje af te rekenen. Het pakket is van de Brooklyn Brew Shop, uit de VS. Ze verkopen een grote variatie aan zelfbrouwpakketten. Bij de Hema is alleen hun Belgisch Blond te vinden.

bij de hema! de inhoud eindmaisch klein kutvergietje de bostel foto van het koken van de wort en het blobt

De doos bevat:

  • Een glazen gistingsfles van 4 liter met dop
  • een plastic slangetje
  • een thermometer
  • een waterslot
  • een zakje van een of ander schoonmaakmiddel
  • een zakje niet nader gespecificeerde gist
  • een zakje hopkorrels, ook zonder soortaanduiding
  • voorgeschrote (gemalen) mout. Dat is handig want dat schroten is zonder de juiste apparatuur een lastige klus.Mout zijn trouwens ontkiemende en gedroogde en al dan niet geroosterde granen. De mout in dit pakket bestaat uit een mix van tarwe en gerst. Binnen de bierbrouwwereld staat voorgeschrote mout niet in hoog aanzien. Maar aanzienlijk hoger dan moutsiroop wat in de meeste pakketten te vinden is. Dus dat is winst.

Op de website van de Brooklyn Brew Store staat de instructie, in PDF vorm. 

Meneer ging aan de slag, keurig volgens de PDF. Die bleek goed te volgen en niet te ingewikkeld, zonder de bierbereidingskantjes er al te zeer vanaf te lopen. Maischen op 63-68 graden, spoelen met heet water, koken gedurende een uur waarbij in drie fasen de hop wordt meegekookt, keihard naar de Albert Heijn rijden omdat je ijs bent vergeten te kopen, terugkoelen naar 20-25 graden in een gootsteen met ijswater, de hop en andere ongerechtigheden eruit zeven, gist erbij, schudden en enkele uren later klinken de eerste geruststellende blobjes al in de casa wateetonskeuken.

Vier liter Hema bier, in vier uur (+ drie maanden wachten). Verdraaid geinig. Dus doe je vader, of jezelf, er vooral één cadeau.

Bier brouwen met de Hema

bij de hema!

Hoe gaaf is dat? Een bierbrouwpakket. Gewoon bij de Hema. Met mout, gist en hop, een bokaal, waterslot, thermometer en hevel. Geen laffe biersiroop maar helemaal echt en compleet. 3,8 liter is niet zo veel, maar je koopt er een zakje mout, en wat nieuwe gist en hop bij en je kunt weer door.

Wateetons workshops
dots
Wateetons Wilde Weekend in Zweden

wilde-weekend-groot

dots
dots
Watwinkeltons – boeken en t-shirts

dots
Meneer’s zomerproject – de pizzaoven

Volg hem hier. De kneus.
dots
Watatons
Categorieën
dots
dots
dots
Niks te zien hier, voor je kijken doorlopen
dots