Laatste loodjes van Over Rot

Laatste_loodjes_van__overrot_het_handboek_fermenteren__november_in_de_winkel.

Hemabier geproefd

Beste biertje ooit

Een kleine twee weken na het bottelen van zijn Hemabier kon meneer zich niet langer bedwingen. Ach, hij had toch maar liefst 12 flesjes (a €3 per stuk). Eentje kon er wel vanaf. Het ontkurken ging met een hoopgevende plop en gesis gepaard: carbonisatie! Een mooie schuimkraag vormde zich in het glas, het bier was goed helder geworden en had een fijne, donkergoudgele kleur. Hoppig, met misschien iets weinig volheid in de smaak wat te veel bitter. Nu drinkt meneer zelden bier, dus de alternatieve interpretatie is dat hij gewoon een mietje is. Al met al was het zijn beste biertje ooit. Van de drie. De volgende ochtend werd hij wakker met koppijn. Van één biertje. Zei iemand iets over mietje?

Kamelenschatje

kamelenmelk

De middelbare Turks-Nederlandse eigenaresse van de mini-markt om de hoek spreekt meneer consequent met ‘schat’ aan. Op zijn leeftijd moet je aan vrouwelijke aandacht nemen wat je krijgen kunt, dus meneer stapt drie keer per dag naar binnen voor een bosje munt, een appel en een gratis dosis genegenheid. De liefde is geheel wederzijds. Niet vanwege haar aantrekkelijke uiterlijk, maar vanwege haar grote assortiment, waaronder Chinese gedroogde kipworstjes, zelfgemaakte Sucuk, kefirkorrels en, rauwe kamelenmelk. Dat laatste moest meneer proberen natuurlijk. Wat blijkt, de melk komt gewoon uit Nederland, van kamelenmelkerij Smits uit Noord-Brabant. Je kunt er zelfs op safari, een kinderfeestje houden, vergaderen en paintballen. Arme dieren. Zelf melken, dat kan dan weer niet. En dat terwijl meneer al sinds zijn achtste een gediplomeerd geitenmelker is (met een 7,5 weliswaar, terwijl zijn twee jaar jongere zusje een 8- haalde, maar toch).

De samenstelling lijkt erg op die van volle koemelk. Het zou beter verdragen worden door mensen met een koemelkallergie. De smaak is niet bijzonder en lijkt een beetje op buffelmelk. Heel wit en voor dit redelijk hoge vetgehalte opvallend licht smakend, misschien wel wat waterig. Het feit dat het diepgevroren was kwam de consistentie niet ten goede. Meneer zou graag eens proberen er een kaasje van maken, maar met €6,75 per halve liter houdt hij het maar bij deze ene keer proeven. Of misschien nog een tweede keer, want van dat ‘schat’ krijgt hij nooit genoeg.

Eiwit (g/100g)                     3,4
Vet:   (g/100g)                     4,2
Onverzadigde vetzuren 43 %
Lactose (g/100g)                4,3
Energie                                 68,6 kcal/100g

Hoe gaaf is dat

De Woeste Willems

Deelnemers die zo geïnspireerd raken van meneers workshop worst maken dat ze een eigen worstmakerij en rokerij beginnen: De Woeste Willems in Monnickendam. Hoe gaaf is dat?

Damn… DIY dry aged beef

DIY dry aged beef

Kijk die druppels dan

kwark

Uitlekkende kwark. Recept natuurlijk in Over Rot (in de herfst in de winkels)

Hemabierbottel

(eerder) afgeheveld flesjes de opzet kronen 2015-07-05 18.03.47

‘t Werd wel eens tijd, verdorie. Helder als een Zweeds meer en blond als een Zweedse schone. Meneers Hema-bier was al tijden klaar om gebotteld te worden. Hij had alleen geen flesjes. Meneer drinkt namelijk geen bier. Hij houdt zelfs niet zo van bier. Een tripel op z’n tijd, een IPA misschien. Eéntje. Maar nimmer zul je hem op zaterdagochtend sjouwend met een kratje betrappen. Een leeg kratje halen is natuurlijk een mogelijkheid, maar bij zijn Jumbo is de legeflessenverzameling volledig geautomatiseerd en geanonimiseerd. “Fuck it”, dacht hij toen hij het merk Pitt ontdekte van 21 cent per flesje, €5 voor een hele krat. “Daar gaan we niet moeilijk over doen.” En zo stond hij bierflesjes leeg te gieten in de gootsteen. Casa Wateetons vulde zich met de onbestemde odeur van probleemdrinken. Alleen de oude urinegeur miste.

Een voordeel van goedkoop bier is dat de etiketten ook goedkoop zijn. Meer dan de overtuigingskracht van een kwartiertje heet water hadden ze niet nodig om zich gewonnen te geven. Nu had meneer een kratje lege, schone en anonieme flesjes. Het bier mat rond de 1005. Er zaten dus nog wat restsuikers in. Over het alcoholpercentage kan hij niks zeggen want hij had zijn SG-meter niet bij zich toen hij het bier maakte. Zijn ‘meten is weten’-adagio is meer een do-as-I-say-dingetje. De smaak was mild. Blond, weinig hoppig en met weinig bitter. Met recht een Hema-biertje. Via een siphon vulde hij de flesjes. Twaalf stuks. Elk flesje kreeg een theelepeltje suiker, voor de nagisting op fles. Maanden geleden kocht hij al eens een kroonkurkapparaat en een stuk of honderd kroonkurken. Eindelijk kon hij die gebruiken. (Anders bieden Grolschflessen uitkomst, maar krijg dat logo maar eens van die fles geweekt). Het bleek een pokkewerk, meneer is blij dat hij geen 20 of 50 liter bier maakte, maar het werkte wel. Als etiket plukte hij wat gekleurde Hemalogo’s van het internet en printte die willekeurig op een stickervel. Dat ziet er eigenlijk wel heel vrolijk uit, en best professioneel uit.

Nu minimaal enkele weken wachten om er dan één te ontkurken tijdens een €1 euro ontbijtje van de Hema. Die naam van probleemdrinker heeft hij nu toch.

Het aanrecht van de fermentor. Of: waarom mevrouw hoopt dat meneer snel aan een nieuw boek begint

fermentoraanrecht

 

En dan heb je zijn garage nog niet gezien. Wees gerust mevrouw, rond de herfst ligt Over Rot in de boekwinkels. (Maar een fermentor, dat ben je voor de rest van je leven).

De alleralleraller

2015-06-27 11.49.56 - kopie 2015-06-27 12.34.58 2015-06-27 12.56.36-1 - kopie2015-06-27 13.17.09 - kopie 2015-06-27 15.02.34 2015-06-27 15.17.17 2015-06-27 16.18.57 2015-06-27 19.59.22 2015-06-27 21.24.06 2015-06-27 21.27.00

 

We zeggen het niet vaak, hoogstens één keer per maand, maar dit was wel de allergeslaagdste Kop tot Staart workshop óóit. Leerzaam, lekker en beregezellig. En veel, zo verschrikkelijk veel. Bijzondere dank gaat natuurlijk uit naar onze meesterslager Arend ten Wolde van Slagerij De Wit, Sacha Lansman en haar team van Boergondineren (die het zelfs lukte om meneer met smaak van bloemkool te laten eten) en Henry en Mariette van Mahe Natuurvee (die meestal leveren aan natuurvlees.nl). En het varken zelf natuurlijk. Doe ook mee.

Havana clubbing

20150625_072257

Een boottocht op de guurste junidag van de laatste honderd jaar, het leven van een meneer gaat niet over rozen. Gelukkig deden de drie músiocs er alles aan om de kilheid van de kade te blazen. En een Cuba Líbre in je rechterhand maakt zelfs de droefste dinsdag dragelijk. De Cuba Libre die, zo leerde meneer, de oorspronkelijke benaming is van de ‘baco’, Bacardi Cola. Een passender naam wanneer je hem drinkt met de net even complexere Havana Club rum en Fever Tree cola. Cuba Libre verwijst naar een overwinningskreet van het Cubaans bevrijdingsfront aan het eind van de 19e eeuw, toen de bezetting door de VS ten einde kwam. Baco verwijst meer naar de bevrijding van je drie dagen huisarrest. Niet alleen deze cocktail is van Cubaanse origine, maar ook de mojito -een mixdrankje oorspronkelijk verzonnen om de niet de hachelen voorloper van de rum Aguardiente de Caña drinkbaar te maken- en de Daiquiri komen van dit eiland.

In een geïmproviseerde Cubaanse club op de NDSM-werf kreeg meneer nog meer cocktails. De droefenis maakte langzaam plaats voor dolheid. Hij leerde, althans als hij zijn allengs onleesbaarder aantekeningen mag geloven, dat rum wordt gemaakt van gefermenteerde melasse, een bijproduct van de rietsuikerproductie. Vervolgens rijpt het op eikenhout, meestal in oude bourbonvaten, en wordt geblend om een constante smaak te krijgen. Single malt rums zijn een zeldzaamheid. Omdat Havana Club een volledig Cubaans product is wordt het nog altijd niet in de Verenigde Staten verkocht, hoewel men al jaren bezig is met een voorraad aan te leggen voor het moment dat het handelsembargo wordt opgeheven. Ze wrijven zich vast in de handjes om de laatste ontwikkelingen. Meneer trouwens ook, want hij heeft nog een paar potten melasse in de kast staan waarmee hij onlangs keukenstroop had proberen te maken. Dat destilleren moet ook wel lukken, en fermenteren, afijn. Nu alleen nog een houten vaatje scoren en dan heeft mixt hij over 3-15 jaar Meneer’s Mojito. Dat komt goed uit, want tegen die tijd is de fles die hij mee kreeg waarschijnlijk wel leeg.

Wateetons workshops
dots
Wateetons Wilde Weekend in Zweden

wilde-weekend-groot

dots
dots
Watwinkeltons – boeken en t-shirts

dots
Meneer’s zomerproject – de pizzaoven

Volg hem hier. De kneus.
dots
Watatons
Categorieën
dots
dots
Over meneer
dots
Niks te zien hier, voor je kijken doorlopen
dots