N2O is geen H2CO3


Spuitjespatjeschuimpjesnuifje

In een keukenconversatie met mevrouw, over de verdwenen prik uit een restje prosecco en hoe handig het zou zijn om zelf prik aan dranken te kunnen toevoegen, ontsproot aan meneer’s geest plots een idee. Laat hij nou wat patronen gas voor de slagroomspuit en meer dan voldoende prikloze drank in de voorraadkast hebben liggen. En gas = gas, zo redeneerde hij. Althans, hij redeneerde eigenlijk helemaal niet, meneer is meer een doener dan een denker. Hups, multivruchtensap in de slagroomspuit, twee patronen erin en knallen maar. Welnu, het knalde. Zijn keukenkastjes zijn zijn getuigen. Eén patroon had waarschijnlijk ook wel volstaan. Schuimen deed het ook. Maar prikken, ho maar.

Hm. Dat was het moment om eens op de verpakking te gaan kijken. Wat zit er eigenlijk in zo’n patroon? Geen koolzuur, zo bleek. Neen: distikstof(mon)oxide. Als ik het niet dacht! En daar gaat, in tegenstelling tot slagroom, je vruchtensapje niet lekker op. Over ‘lekker op gaan’ gesproken, laat distikstof(mon)oxide nu ook bekend zijn onder de naam lachgas. En daar gaan mensen dan weer wél lekker op. Een mooie kans om zijn teleurstelling op chemische wijze te overwinnen. Meneer stak de slagroomspuit in zijn neus, ademde diep in en spoot.

Welnu, met een halve liter vruchtensapnevel in je neusholte valt er bitter weinig te lachen. Zo leren we elke dag wat bij.

Comments

comments

  1. 3
    Braad

    Leve meneer’s tomeloze experimenteerdrift!
    Zelf ben ik trots eigenaar van CO2-bubbeldingesmachine waarmee ik iedere dag een liter kraanwater omtover in een luxeproduct. (zo’n ding: http://www.sodaclub.nl , laat alle gezondheids- en milieuonzin U niet afschrikken. Op Marktplaats zijn ze ruim voorradig en aanzienlijk goedkoper.)

    Nee, met stikstofgassen maak je inderdaad geen prik, maar enkelt schuim. Het maakt veel fijner schuim dan CO2. In blikjes Guinness zit altijd een plastic bolletje met stikstofgas dat na opening van het blik zorgt voor de typische fijne schuimlaag.
    Het verschil met CO2 zit ‘m in het gegeven dat koolzuur prima oplost in water, en daardoor heel lang gas blijft afgeven, en stikstofgassen nauwelijks oplossen in water; je spuit het erin en het komt er weer uit.

    Overigens is de Gouden Regel van het carboniseren van water, om maar eens een vakterm te gebruiken, dat je éérst de bubbels toevoegt en dán pas de siroop of andere suikerhoudende toestanden. Maar omdat ik zeker weet dat deze omineuze waarschuwing meneer prikkelt (/seth) om het toch vooral eens andersom te proberen zal ik er verder niet over uitwijden opdat meneer ook over een tijdje weer een spetterend (/seth) thema voor een blogschrijgsel heeft..

  2. 8
    Ellen

    Ik heb ook zo’n sodaclub apparaat (uit de kringloopwinkel, 3 euro inclusief halfvol patroon) en ik heb geprobeerd om bubbels te maken in al gezoete drank. Leuk effect. Meneer, zet u de videocamera klaar als u dat gaat proberen?

  3. 9
    Erik

    Even de wijsneus uithangen: dat stuk op de Oldenhofblog waar Meneer naar linkte op twitter (http://www.kookwinkelblog.nl/whats-brewing-doc/) gebruikt ook ‘lachgas’ en geen ‘stikstof’ zoals in dat artikel vernoemd staat.

    Dat geeft wel een leuk resultaat maar ook daarin staat dat je dus voorzichtig moet zijn met de druk.

    De schrijfster maakt overigens de omgekeerde fout van Meneer en pakte in eerste instantie ‘sodapatronen’ ipv N2O. De CO2 patronen waar Meneer naar op zoek was bestaan dus wel degelijk: http://www.kookwinkel.nl/webshop/44224-isisodapatroonkoolzuur10stuks.asp

    Als je al een sifon hebt is dit een goedkoper alternatief dan zo’n Sodaclub apparaat.

+ Laat een reactie achter