Wateetons Wetenschap: blijft een banaan langer vers als je het steeltje inpakt?  – test 2

Wateetons Wetenschap: blijft een banaan langer vers als je het steeltje inpakt? – test 2


Het begon met een opmerking van dochter Wateetons: “Wist je dat als je het steeltje van een banaan inpakt in aluminiumfolie, hij dan langer vers blijft?”. Meneer ging terstond aan de slag en concludeerde na tien dagen timelapsen dat dochter Wateetons het mis had. En dat zijn eigen proefopzet misschien ook wat te wensen over liet. Hij schreef er hier over.

Om wederzijdse beïnvloeding van de testbananen uit te sluiten, en zowel het verschil in effect van alufolie en plasticfolie te onderzoeken, verzon hij een nieuwe proefopzet. Drie bananen, één waarvan het steeltje niet was ingepakt (controle), één met alufolie en één met plasticfolie. Door de bananen in te pakken in een plastic ziploc zorgde meneer ervoor dat ze elkaar niet beïnvloedden. Andermaal plaatste hij er een timelapse camera op die elke 10 minuten een foto nam. 322 uur, een kleine twee weken later zette hij hem weer uit.

De uitkomsten

  • In een plastic zak, zonder externe invloeden rijpen bananen heel anders. Iets langzamer om te beginnen. Het duurde ruim dertien dagen voor de bananen echt overrijp raakten, tegen ongeveer 12 voor de oningepakte variant. Er ontstonden geen bruine plekjes van buiten, maar de bananen werden alleen zacht van binnen. Lange tijd leek er dus helemaal niets te gebeuren, maar na afloop waren de bananen van binnen tot een vieze prut gereduceerd.
  • Er was vrijwel geen verschil te zien in rijping tussen de condities: de ingepakte bananen rijpten even snel als de oningepakte, en alufolie of plastic maakte geen noemenswaardig verschil.

Overdenkingen

Ook test 2 pakt dus negatief uit. Vooralsnog ziet het er niet erg positief uit voor dochter Wateetons’, en op het internet veelvuldig gepropageerde, advies om de steel van bananen in te pakken om ze langer vers te houden.  Maar, beide proefopzetten waren wat artificieel. Bananen bewaar je in de praktijk nooit los. Blijkbaar hebben ze vriendjes nodig om te rijpen. Meneer zal dus nog een laatste maal de camera ter hand nemen en nog een keer twee weken zijn dressoir opofferen aan de wetenschap. Proefopzet drie bestaat uit drie trossen bananen, twee met ingepakte steel (plastic en alufolie) en een controle. De trossen worden van elkaar gescheiden met behulp van een plastic ziploczak, waarbij aan elke ziploc één appel is toegevoegd om de fruitmand te simuleren. In deze opzet kunnen de bananen rijpen onder invloed van hun soortgenoten en de appel. Deze opzet heeft, meneers inziens, de grootste ecologische validiteit. Mocht u een betere opzet hebben, dan hoort hij het graag. Hij moet nog langs de groenteboer.

Meer Wateetons Wetenschap: http://wateetons.com/tag/wateetons-wetenschap/

  1. 10
    Willem

    Meneer, in een vorig leven was ik groenteboer en voltooide een AGF-opleiding. Eén van leerzame momenten was het herkennen van dode bananen. Zoals u weet leven bananen bij aanschaf nog en rijpen verder. Tenzij ze daarvoor al sterven. Dan rijpen ze niet meer, maar versnotten ze. Meestal gebeurt dat doordat ze bij te koude temperaturen bewaard worden. Loop eens over een markt in de winter, je herkent ze onmiddellijk: een treurige grauwe sluier over de eens zo mooi felle gele schil. Uw beeldkwaliteit laat ruimte voor discussie, maar volgens mij zie ik zo rond 8 seconden de bananen allemaal al stikken. Geen wonder dat het daarna prut wordt….

  2. 13
    Gijsbert

    Oh ow, en weer opnieuw beginnen met drie camera’s in 3 ruimtes maar wel in hetzelfde huis met dezelfde climatoligische omstandigheden per ruimte en dan als begin levende bananen zonder grauwe look en ze niet laten stikken in een plastic zak. Of er wel of niet een appel of ander fruitig vriendje bij moet weet ik ook niet. Misschien is het een idee eerst het in de groep te gooien en daarna de proef te doen, velen weten meer dan 1 of misschien komt het door alle meningen er dan nooit van en is dit toch beter.

+ Laat een reactie achter