Zwolle als een dolle: De Librije


Een Zwols terrasje, een Zwols ijsje en een typisch Zwolse winkelstraat. Ze hadden er maar een dagje van gemaakt. Zo vaak komen de Wateetonsjes nou ook weer niet in Overijssel. Maar het echte hoogtepunt, niets ten nadele van de typisch Zwols-Roemeense straatartiest overigens, kwam ‘s avonds: De Librije. Vijf man, waaronder een vrouw, heetten meneer en mevrouw welkom bij de deur: een tamelijk overweldigende entree. Dat is misschien ook wel de juiste beschrijving voor de rest van de avond. Een overweldigend aantal gerechten (meneer raakte rond de 15e gang de tel een beetje kwijt) en een overweldigend service, zoals een meisje dat geen andere taak leek te hebben dan het bijvullen van de glazen water, de voor-de-deur-opwacht-jongen en een aparte chef-de-bestek. De hoeveelheid drank, tenslotte, was onbedoeld ook overweldigend. Meneer had het wijnarrangement van acht glazen gekozen, dat hij op voorhand maar alvast tot halfjes had beperkt. Van de tweede helft van zo’n glas geniet je toch maar voor 50%. Na het vierde glas viel het hem echter op dat wat de Librije onder half leek te verstaan op de camping meestal weggaat als een kratje. Na hen herinnerd te hebben aan de beperkte consumptiewensen kwam dit gelukkig goed, ware het niet dat meneer tegen die tijd al lodderig voor zich uit zat te grinniken en mevrouw op de tafel aan het dansen was. Gelukkig mochten we ook een ronde overslaan waarna de helderheid van geest, en smaak, terugkeerde. Wel met een beetje spijt, want de wijnen waren verbijsterend. Wijnen waar de Wateetonsjes vijf minuten snuivend boven hingen alvorens ze hun eerste slok namen. Niet alleen omdat ze in hun glas in slaap gevallen waren, maar ook vanwege de onpeilbare diepte van de neus. Plots borrelde zelfs bij meneer lyrische associaties op die normaal alleen aan wijnjournalisten voorbehouden zijn. Vers opgepoetste sterappeltjes! Ja! Licht bedauwde kaapse viooltjes! Ja! Gerookte Portugees amandelschaafsel! Ja! citroenijs met een stokje van drop!  Ja! Het wordt tijd dat meneer ook maar eens voor een wijnblad gaat schrijven. (Oh, wacht.)

We zaten in een hoekje met een fraai uitzicht op de eetzaal. Het publiek was gemêleerd, een vastgoedmatje met wulpse vriendin, vrij veel VVD-ers met ronde hoornen bril, een paar zakenheren die oogden alsof ze op de bonnefooi waren binnengestapt ‘om even een vorkje te prikken’, een oudere ik-draag-gewoon-wat-ik-wil reclamejongere en een meneer met rollende biceps, stalen kaaklijn en ravissante mevrouw aan zijn zijde.

Oh ja, het eten. Dat is waar ook. Overweldigend, ook wel, eigenlijk. Prachtig. Inspirerend. Smaakexplosies op de vierkante centimeter. Hoewel het, het moet gezegd, een enkele keer geamuseerd deed terugdenken aan de ‘stermenu-o-mator’ die meneer en mevrouw ooit na zestien wijntjes bij Ron Blaauw verzonnen: een eenvoudig computerprogramma dat met een druk op de knop at random ingrediënten met stertypische bereidingswijze combineert: <Klik> Een [cracker] van [steranijs] met een [schuim] van [mierikswortel] en een [zalf] van [dorade]. Tadáa. Zo eet meneer, als worstliefhebber, toch liever een echte worst, dan de ‘zalf van chorizo’ die hij bij De Librije kreeg. Hoe creatief verzonnen en technisch indrukwekkend die ook is uitgevoerd. Maar, als een cracker van paal boven een mousse van water bleef staan: een overweldigende avond.

(En inspirerend. De volgende ochtend fabriceerde meneer als vanzelf Jonnie Boertjes aan ontbijttafel en in de wasbak.)

 

  1. 1
    Marianne

    Zo heb ik eens grinnikend boven een menu kaart gehangen die een geplet Bintje beloofde (vertaald: geprakte aardappel).
    Graag zou ik eens bij de Librije eten….. *jaloers*

  2. 5
    Dionne

    Kijk, ik woon dus in Zwolle. Ik zie Meneer de Boer en consorten regelmatig in en om de stad. Maar ik zou graag eens binnen komen en eten. Budgetdingetje, gaat echt niet….

  3. 9
    yan

    Dat was genieten meneer en mevrouw! Voor u, voor ons. En voor de LB-tjes,mag ik hopen. Grinneken en op de tafel dansen. Doen is eén ding, maar schrijven over doen is mooier. Ik heb vreselijk moeten lachen, bedankt!
    ALLEMAAL! …. bedankt!

  4. 10
    Veelkantie

    ‘een meneer met rollende biceps, stalen kaaklijn en ravissante mevrouw aan zijn zijde’

    Meneer en mevrouw Veelkantie zaten nog zo anoniem aanwezig te zijn maar zijn toch niet aan het oog van meneer Wateetons ontsnapt, zo begrijp ik uit de tekst. 😉

  5. 12
    ploet

    vooral de volgende een 3sterrendrol fabriceren met herkenbare partikels van de genoten mondverwenners is een waarachtig genoegen. Waarvan akte

  6. 13
    Kokend Water

    Alhoewel het voor Meneer wellicht al wat naar weggezakt is, zijn wij afgelopen weekend pas in de gelegenheid geweest de Librije te bezoeken. Ik moet zeggen dat ik me aardig kan vinden in het verhaal.De wijnen, de complexiteit en dergelijke herken ik volledig. Ook de slot conclusie sluit ik me bij aan: liever de echte worst, dan zijn zalf!

    Toch bedankt. Ik sta gelukkig niet alleen in mijn mening/gevoel!

  7. 19
    hoodies for you

    The hoodie – originally identified as the hooded sweatshirt – has come
    a really extended way considering that the early 1930s, which is when Champion created the first of its type.

    Factory workers in New York had been the 1st to wear this write-up of clothing, mainly due to the fact of the
    cold-working circumstances the staff had been confined to.
    The warehouses had been freezing cold, but the workers nonetheless required to do their jobs.

+ Laat een reactie achter