Meneer Wateetons pocheert een ei (2)


Na het eerdere niet geheel geslaagde gepocheerde eieren avontuur en de daaropvolgende wijze pocheerles besloot meneer zich andermaal aan het pocheren te wagen. Met plastic keukenfolie.

Poging 1

maar wat is het koken ah shit

“Het is een leugen, één grote leugen!” was mijn eerste reactie. Bij het openen van het zakje scheurde het ei open, het zat vastgeplakt aan de binnenzijde van het plastic. Tranen van teleurstelling, boosheid en wanhoop druppelden op het aanrechtblad. Met bovenmenselijke kracht wist ik me toch tot een tweede experiment aan te zetten.

Poging 2

in zak hoera doorgesneden
De pan was dit maal met wat meer water gevuld om zeker te weten dat het ei helemaal ondergedompeld zou zijn. Daarnaast heb ik het ei langer laten koken. Een minuut of vier. Een derde aanpassing was een drupje olijfolie in het plastic voorafgaande aan het breken van het ei.

En verdraaid. Een goed uitziend gepocheerd ei was mijn deel. Zij het dat de vorm van het plastic zakje wel erg duidelijk zichtbaar was. Bij het aansnijden bleek helaas dat het ei toch wat te lang gekookt was. Niks geen lekker dooier uitvloeisel. Maar toen was ik al aan het eten.

Missie dus vooralsnog voor 72,4% geslaagd.

  1. 2
    Cara

    Waarom niet gewoon zachtjes in een pannetje kokend water laten glijden? Dat hele vortex-gedoe lijkt me niet bevorderlijk voor je ei. Ik breek altijd mijn (verse!) ei in een kopje en laat dat zachtjes in een net-borrelend-watertje glijden. Meestal komt er wel een tentakeltje aan van het ‘buitenste’ wit maar verder heb je een lekker gepocheerd ei zo hoor.

  2. 5
    Casper

    Ik gebruik altijd plasticfolie. Even invetten en dan in een theekopje draperen. Ei erin en dichtdraaien. 3 tot 3,5 minuten in het water en dan zijn ze bij mij echt goed. De onderkant is mooi glad (geen ribbels dus van folie) en de dooier is nog mooi vloeibaar.
    Groet,
    Casper

+ Laat een reactie achter