Recent was meneer in het oudste huis van Leiden. Avonturen, avonturen, avonturen, mensen. Er stond een 14e eeuwse gedekte tafel tentoongesteld met daarop: een vis. Hij was tijdens de bouw om onduidelijke redenen ingemetseld in de schouw en bij een recente renovatie verschenen. Hij zag er piekfijn uit, een beetje droog misschien en van een blos op de wangen was ook geen sprake meer, maar verder was hij puntgaaf. Groot ook trouwens. Het was een bijzondere ervaring voor meneer Wateetons. Blijkbaar konden mensen zes eeuwen geleden al beter vissen dan hij.

Saillant detail: toen de huidige beheerder van het pand op een dag zijn hond meenam wist deze onmiddelijk de vis te vinden. Een vis van zes eeuwen oud ruikt blijkbaar nog steeds naar vis.