Ondertussen in Istanbul (2)


Meneer is nog immer in Istanbul maar heeft nog maar weinig van de stad gezien. Gelukkig is zijn congres ten einde en kan hij zich aan de taak zetten waarvoor hij eigenlijk kwam: het proeven van elke mogelijke vorm van straatvoedsel. Hij is er vandaag extra vroeg voor opgestaan en heeft het hotelontbijt overgeslagen.
Toch zijn de afgelopen dagen niet geheel nutteloos geweest. Hij scoorde al een zakje gepofte kastanjes (jammie), een maiskolf (bah), een zakje gemengde noten (jammie/bah), een op een ronde hete bol gebakken pannekoek gevuld met die typische naar niks smakende Turkse kaas (desondanks: jammie), cirkelvormige brood (jammie) en tenslotte een bakje mij volledige onbekende kleine groene vruchtjes die eruit zien als een kruising tussen een onrijpe pruim en een mini-granny smith en smaken naar, well, ongeveer hetzelfde. Je eet ze met zout. “Shen” of iets dergelijks heten ze.  Dikke Bah in ieder geval.
Maar genoeg geluld: de paden op, de lanen in!

MISSCHIEN OOK LEUK OM TE LEZEN, YO

  1. 1
    Robin

    Ah, wat toevallig. Die vruchtjes kocht ik van de week bij mijn turkje op de hoek. Linkje zit onder mijn naam. Ze heten Can Eriği, tenminste, dat stond er op het doosje. Of Plum (Erik).

    Met zout heb ik ze niet gegeten. Wist ook niet dat dat moest. Maar in een crumble waren ze erg lekker. Lekkerder dan Grannies.

  2. 2
    Anzj

    Één tip: GA naar Kanaat Lokantasi , Selmanipak cad 25, Üsküdar!! BRILJANT restaurant met lokale bevolking, drie uitgebreide buffetten en eerlijke prijzen. Ik heb zelden zo lekker gegeten als daar!! (en vergeet niet kazandibi te bestellen: romige pudding met kip; smelt op de tong) Nu ik het er zo over heb, was ik zélf maar in Istanbul…

+ Laat een reactie achter