En zo eindigt het kuikenavontuur

Paar dagen oud in curverbak

Paar dagen oud in curverbak

na zeven weken in dezelfde doos (alleen voor kort ritje)

na zeven weken in dezelfde doos (alleen voor kort ritje)

2013-08-19 20.33.10

Gezellig

2013-08-22 18.21.48

wat wil je doen dan?

Zeven weken geleden leefde de wereld, of in ieder geval Wateetonslezers, of in ieder geval meneer zelf mee met de geboorte van meneers kuikenkroost. DIY-Broedmissie geslaagd. Vijf dotjes van dons.

Maar dotjes worden dot. Dat is geen probleem zo lang dat gebeurt op het ruim bemeten landgoed De Drie Wateetonschen. In casa Wateetons, i.e. een appartement van 80 m2, is dat een ander verhaal. Nu was het nimmer het doel om de kippen te houden. Maar al doende ontstond er bij meneer enige hoop twee hennetjes op het balkon te huisvesten. Thuisgekomen bleek hij het oppervlak daarvan wat overschat te hebben.  Bovendien lopen daar al twee konijnen vrij rond. Ook bleek, na de kuikens een dagje op het balkon gehouden te hebben dat ze een AANZIENLIJKE TERINGHERRIE maken. Buren, dit dat, je weet wel. Binnen dan? In een hele grote kooi? Gezellig? Dat was het. De hele dag een beetje gescharrel en gepiep, getok en getik op de achtergrond, en af en toe een koddig van zijn stok af mieterende kip. En zo rond het opstaan en naar bed gaan een AANZIENLIJKE TERINGHERRIE. Dan hadden we ook nog een ander dingetje. Dat pas ging opvallen toen meneer vijf halfvolwassen kippen in een afgesloten ruimte (de woonkamer) hield. Ze stinken. Nogal. Zo erg dat meneer en mevrouw af en toe de balkondeur moesten open zetten. Waarbij af en toe gelezen moet worden als ‘vijf keer op een avond.’ Slechts non-stop brandende wierook kon de zich meten met de kippenscheten. Meneer waande zich terug in zijn Waterloopleinperiode. Nadere beschouwing leerde bovendien dat meneers broedexercitie één hen en vier haantjes had opgeleverd. Niet echt een ideale samenstelling als je twee hennetjes wilt overhouden. Enfin, tijd om plan a alsnog ten uitvoer te brengen: terug naar @biotarier, alwaar ze aan de rand van Amsterdam tot hun volwassenheid vrij kunnen scharrelen in grazige weiden en aan stille wateren. Meneer en mevrouw slikten, dochter Wateetons huilde en de kippen tokten. En lieten nog een scheet.

Marans hen zoals die er volwassen uitzien

Marans hen zoals die er volwassen uitzien

Faverolles haan, volwassen en Chaams Hoen (hen, volwassen)

Faverolles haan, volwassen en Chaams Hoen (hen, volwassen)

 

en blijf!

20130806_210332

Kleine kuikens worden groot, en nemen het konijnenhok over

20130801_172301 2013-07-30 14.06.08 2013-07-30 14.05.41

Ze groeien hard, de kuikens. Kippen zijn het eigenlijk al. Met name de Chaamse Hoenderen zijn vrijwel al hun dons kwijt. Het wordt dan ook wat moeilijk ze uit elkaar te houden. Meneer en mevrouw moeten steeds wat langer kijken om de verschillende kippen (van één soort) te herkennen. Verschillen tussen de soorten zijn legio. Zo blijken de voorgenoemde Chaams Hoenderen felle en snelle vogels, kien op vliegen en ontsnappen en het vangen van vliegjes en torretjes en met een grote afkeer van opgepakt worden. Kuiken 2, ‘mietje’ in de Wateetonsvolksmond gezien zijn nogal trage start spant daarin inmiddels de kroon. Hij is mietje af, en gaat nu meesttijds onder de naam Roadrunner omdat hij hard en hoog op de poten door de ren beweegt daarbij links en rechts te dicht bij komende cavia’s en konijnen hun plek wijzend. ‘t Is trouwens ook de domste van het stel: als enige weet hij ‘s ochtends de deur van het nachthok niet te vinden en blijft, terwijl de rest al aan het scharrelen is,  tegen de tralies pikken tot hij er tot zijn ongenoegen met de hand wordt uitgehaald. De Faverolles (de nu nog zwart/gele), doen het rustiger aan en zijn niet dol op vliegen. Je zult ze zelden of nooit op een hok of doos terugvinden. Opgepakt worden is niet hun favoriete bezigheid, maar ze verdragen het beter. Ze kunnen het prima vinden met de andere huisdieren, hoewel een meelworm die vriendjes wil worden van een koude kermis thuis komt.

Oeh, meer eitjes! Zal ik?

Eitjes!

Kleine kuikens worden groot

Ze zijn al weer een week of twee oud, de kuikens, en evenzoveel maal in gewicht toegenomen. Alle vijf verkeren ze nog in blakende gezondheid en alle vijf zijn ze nog koddig als de hel.  Meneers kuikenavonturen krijgen steeds meer het karakter van huismoederfacebookposts. Het zij zo.

  • Laten we het maar toegeven. Meneer is aan ze verknocht. En mevrouw eigenlijk ook wel. Samen zitten of liggen ze regelmatig voor de kooi om een beetje naar ze te kijken en te grinniken om zo veel kuikencuteness.
  • Inmiddels  spelen de kuikens op landgoed de Drie Wateetonschen gewoon buiten. Waar ze begonnen met een voorzichtig half uurtje in een caviarennetje in het gras verblijven ze thans de hele dag buiten. Daar graven ze, pikken, en doen hun generieke kippending. ‘s Avonds gaan ze weer naar binnen en vallen in slaap onder de warme lamp.
  • Kuikens gaan niet op stok, maar zakken ‘s avonds als een rubberen speelgoedkip in elkaar. Languit, half over elkaar heen en bij voorkeur met één vleugel of kop in de voerbak.
  • De kuikens hebben verschillende karakters. Zo is kuiken no 2 de jager, geïnteresseerd in rupsjes, oorwurmen en mieren. Kuiken no 5 bijvoorbeeld is meer een  jutter, die steeds weer een blaadje of takje weet te vinden dat hij voor zichzelf wil houden en er daarom keihard mee door de rent gaat hollen waarna de, daarvoor nog nietsvermoedende collegakuikens opgewonden achter hem aan gaan. Hij heeft nog nooit één dennennaald langer dan 10 seconden voor zichzelf weten te houden.
  • De kuikens lijken meneer als hun moeder te zien. Als meneer naast de ren gaat zitten komen gaan ze eten, graven en slapen aan de kant waar meneer zit. Nu veroorzaakt meneer daar ook schaduw, dus hij testte zijn mama-hypothese door aan de andere, zonkant, van de ren te gaan zitten. Jawel hoor. Wederom knus spelen en slapen onder de meneermoederlijke biceps. Awww.
  • De kuikens werden een beetje te groot voor de curverbak. Thuisgekomen na een weekend Veluwe ontruimde meneer daarom een forse caviakooi. Dat vonden ze maar niks. Luid gepiep, een avond lang. Terwijl ze zo veel ruimte hadden. Uiteindelijk zette meneer ze maar weer terug in hun kleine plastic bak, waarna ze prompt in slaap vielen. De volgende ochtend ging het beter, inmiddels verblijven ze al een paar dagen met genoegen in hun nieuwe ruime hok. Daar hebben ze ook een doosje waar ze erg graag op of onder zitten.
  • De kuikens worden er elke dag een paar keer uitgehaald. Voor een stukje knuffelgebeuren. Vooral leuk voor meneer, mevrouw en dochter maar de kuikens laten zich inmiddels tamelijk lijdzaam oppakken.

 

Kippencam

Live stream by Ustream

Online tot aankomende vrijdagochtend in ieder geval.

Dag 25: en dat is vijf

Meneer broedfeestje is overgelopen in de afterparty. De lichten zijn aan, de doos wordt schoongemaakt en een paar  eieren liggen voor pampus in de hoek. Eén kuiken probeert  het feestje tot het eind te rekken. Die was dan ook nogal laat binnen komen vallen, aan het eind van de 24e (!) dag, toen Paradise by the Dashboardlight al was ingezet. .

De kuikens doen het uitstekend. Kuikentje Piep (1) is zijn neushoorntje, waarmee hij de schil open bikt al verloren en de eerste vleugelveertjes tekenen zich af tegen het gele pluis. Zwart-wit: een haantje. Dat kun je bij de Faverolle heel goed zien. De sfeer is goed, er wordt weinig gepikt, veel gescharreld en ‘s avonds kruipen ze met elkaar onder de warme lamp en vallen languit in slaap. Verdraaid geinig, wat ik u brom.

Van de resterende vier eieren heeft meneer geen verwachting meer.  Stilte onder de schilte. Die gooit hij vandaag weg. Bedankt voor een mooie drie weken. En sorry.

Dag 24: onverwacht bezoek en pestkopkuikens

Na nachten te hebben liggen piekeren over het lot van zijn eieren en de schamele opbrengst van één kuiken op negen eieren ligt meneer thans ‘s nachts te piekeren over waar hij al die kippen moet laten. Inmiddels staat de stand namelijk op vier, met een vijfde onderweg.

In het hok zitten nu kuiken 1, een Faverolle, en kuiken 2, een Chaams Hoen. In de brooddoos zijn nu kuiken 3, wederom een Chaams Hoen en 4, een Marans aan het bijkomen van de kickstart van het leven. Tenslotte is er nog een Faverolle bezig met zich een weg naar buiten te werken. Daar helpt meneer niet meer bij, heeft hij besloten, na zich nog wat verder in de kippenliteratuur verdiept te hebben. En nadat hij had gemerkt dat het kuiken dat hij na 12 uur had geholpen tamelijk zwak ter wereld kwam. Kuiken 3 en 4 leken er nadien ook eindeloos over te doen en geen pikprogressie te maken, tot ze er plotseling opeens waren en krachtig en luidruchtig door de doos heen strompelden. Kortom, zoals u al massaal adviseerde per twitter en facebook: ‘geduld, meneer’. De resterende vier eieren heeft hij tegen zijn oor gelegd, maar daar hoort hij niets in bewegen, met een lichte twijfel over één ei. Dat zou welkom zijn, want dat is een funky ogende Chileen, in een even funky (groen!) ei. Maar met een score van vijf kuikens uit negen eieren is meneer al heel tevreden. Zijn DIY kartonnen broeddoos kan zich meten met de gemiddelde broedmachine.

Kuiken 1 en 2 zitten nu samen in hun Xenos plastic dooshok. Dat leek even mis te gaan. Kuiken 1, meneers eerstgeborene en oogappel bleek een pestkopkuiken. Kuiken 2 liet zich het pikken passief welgevallen. Het was niet prettig om te zien. Maar net toen meneer Het Veilige Hok protocol wilde inzetten zag kuiken 2 het licht. Of liever: de tenen van pestkop 1, die daarop verschrikt wegrende en met hernieuwd respect voor kuiken 2 op zijn waterbak ging zitten mokken. Sindsdien: BFFs.

Dag 23: dit is de dag

Na vandaag is het klaar. Alles wat er nu niet uit komt, komt er nooit meer uit. Dat leert althans de broedliteratuur. Maar meneer laat zijn  broedmachine waarschijnlijk gewoon doorstoken tot hij weer vanuit zijn buitenverblijf naar huis gaat (maandag), want baat het niet dan schaadt het niet. Het ergste dat kan gebeuren is dat er een rottend ei ontploft. Geen pretje, maar ach, dan maken we volgend jaar weer een nieuwe machine.

Gisterochtend vroeg begon zich een pikmotief af te tekenen op een schil. Dat bleef vervolgens uren stil (zorgjes, zorgjes) maar ging in de loop van de dag toch door. Ware het niet dat er absoluut geen progressie in zat. Het kuiken kwam niet verder dan het slaan van een klein deukje. Na 12 uur was hij nog geen millimeter verder gekomen. Dit duurde wel erg lang. Meneer sloeg er de thuisbroedliteratuur op na. …zwakke kuikens… cullen (lees: killen) van deze minkukels… niet natuurlijk…. Ai. Meneer besloot toch maar een beetje te helpen. Als je een broedmachine hebt van karton en piepschuim, een UT-200 en een weerstation dan moet je niet over ‘natuurlijk’ gaan zeuren. Met flink wat voorwerk van meneer wist kuiken 2 zich uiteindelijk, luid piepend te bevrijden. Hij oogde kleiner en zwakker dan kuiken 1, dat al binnen enkele minuten de hele doos had verkend, zich een gat naar buiten had gepikt en mevrouw Wateetons had proberen te versieren. Meneer vreesde voor het leven van kuiken 2. Maar een paar uur later was het er nog steeds, en de volgende ochtend, opgedroogd en wel, ook. Sterker nog, het bleek one handsome mofo! Nog een half dagje aansterken in de broeddoos en dan mag hij bij zijn broertje/zusje, die inmiddels in een eigen hok verblijft: een curverbak met wat luchtgaten, houtvezel op de bodem, een drinkbak en een warmhoudlamp. ‘t Is een koddig beest. Hij klimt bij voorkeur op de watertoren alwaar hij heel hard gaat zitten piepen omdat hij er niet meer af kan. Of hij stort zich vol in zijn waterbak waarna hij eveneens keihard gaat piepen omdat hij het koud heeft. Dan droogt meneer hem teder af waarna hij als een bejaarde onder de warmtelamp in slaap sukkelt.

Mevrouw vindt meneers zorgzaamheid erg aantrekkelijk zegt ze, maar vinex-jager technisch verliest hij misschien iets van zijn glans, dat beseft hij.

Dag 22: zorgjes, zorgjes

Het doet meneer meer dan hij had gedacht. In de nacht voor de 21e dag sliep hij onrustig. Dromen over mensen die per ongeluk tegen zijn  broeddoos schoppen, scrambled eggs, en luchtvochtigheidspaniek. Geroerd zag hij die ochtend de geboorte van kuiken 1. De rest van de dag waren zijn gedachten bij de stream, waar tot zijn toenemende zorg he-le-maal geen activiteit te zien was, afgezien van af en toe een glimps van kuiken 1. Afgelopen nacht sliep hij in het geheel niet meer. Of althans, niet meer na half 3, wat qua ochtendlijke levensvreugde op hetzelfde neerkomt. Hij heeft wel het hele internet uitgelezen, dat is een voordeel. Tot meneers wanhoop begon de ochtend van dag 22 weer even stil, ondanks overwegend nette temperatuur en luchtvochtigheid en flinterdun gefluisterde aanmoedigingen van meneer, dochter en mevrouw Wateetons. Die, na aanvankelijke desinteresse, sinds het breken van het eerste ei volledig om is en meneer op zijn werk whatsappt om temperatuur en luchtvochtigheidswaarden te checken en te verhalen over de eerste stapjes en woordjes van kuiken 1. In een ei -wit, thans linksmidden/boven op de stream- is enige activiteit gezien. Het kuiken is begonnen met het open bikken van de schil, maar sinds vanochtend heeft meneer geen beweging meer gezien. Dat hoeft ook niet, weet hij inmiddels, maar toch. Zorgjes, zorgjes.

Met kuiken 1 gaat het in ieder geval goed. Netjes opgedroogd, actief en al bezig met het slopen van de broeddoos. Hij of zij kan 24 uur zonder eten en drinken, maar is al vrolijk aan het pikken in het kuikenopfokvoer dat meneer bij de dierenwinkel kocht. En een bakje met water staat ook klaar.

Wateetons workshops
dots
dots
Watwinkeltons – boeken en t-shirts

dots
Meneer’s zomerproject – de pizzaoven

Volg hem hier. De kneus.
dots
Watatons
Categorieën
dots
dots
dots
Niks te zien hier, voor je kijken doorlopen
dots