De alleralleraller

2015-06-27 11.49.56 - kopie 2015-06-27 12.34.58 2015-06-27 12.56.36-1 - kopie2015-06-27 13.17.09 - kopie 2015-06-27 15.02.34 2015-06-27 15.17.17 2015-06-27 16.18.57 2015-06-27 19.59.22 2015-06-27 21.24.06 2015-06-27 21.27.00

 

We zeggen het niet vaak, hoogstens één keer per maand, maar dit was wel de allergeslaagdste Kop tot Staart workshop óóit. Leerzaam, lekker en beregezellig. En veel, zo verschrikkelijk veel. Bijzondere dank gaat natuurlijk uit naar onze meesterslager Arend ten Wolde van Slagerij De Wit, Sacha Lansman en haar team van Boergondineren (die het zelfs lukte om meneer met smaak van bloemkool te laten eten) en Henry en Mariette van Mahe Natuurvee (die meestal leveren aan natuurvlees.nl). En het varken zelf natuurlijk. Doe ook mee.

Nieuw: workshop fermenteren

Over Rot20110124-134050-tempeh-beanballsen het blobtcider na 3 maanden op fles

Vooruitlopend op Over Rot (november 2015, Goodcook), het handboek Fermenteren dat in november van zijn hand verschijnt leert foodwriter Meneer Wateetons je nu al alles over het fermenteren van voedsel. Je zult ontdekken dat er geen maaltijd voorbij gaat zonder dat je iets gefermenteerds eet, en dat zelf fermenteren makkelijk, leuk, lekker en avontuurlijk is. Natuurlijk ga je zelf aan de slag! Niet alleen met de melkzuurfermentatie van groenten, maar ook met schimmel-, gist-, en zelfs de illustere alkalische fermentatie. Omdat fermenteren tijd kost krijg je het zelfgemaakte en voorbereide voedsel mee naar huis, om daar met duidelijke instructies tot volle gefermenteerde wasdom te laten komen. Na afloop van de workshop neem je zelfs een goodybag mee, bestaande uit een mini-fermentatietoolkit om thuis direct met de opgedane kennis en ervaring aan de slag te gaan.

Uiteraard vind de workshop plaats op de boerderij van Boergondineren aan de rand van Amsterdam, waar Meneer Wateetons ook de populaire workshops worst maken, roken en Kop tot Staart organiseert. De drank (gefermenteerd!) alle lekkere hapjes (gefermenteerd!) en maaltijd (grotendeels gefermenteerd) zijn inbegrepen en die nieuwe vrienden (zowel zowel micro- als macrobiologisch) krijg je er gratis bij.

De kosten: €75 euro per persoon (inclusief alle eten en drinken).

De agenda:

  • woensdag 16 september (pilot tegen gereduceerd tarief, exclusief voor ex-workshopdeelnemers)
  • woensdag 28 oktober
  • woensdag 18 november
  • woensdag 16 december

Schrijf je in via meneer@wateetons.com

 

Over bier gesproken: 26-27 juni wilde vergistingsfestival in Amsterdam

Als je zeker wilt weten dat je festival een breed publiek trekt moet je het Carnivale Brettanomyces noemen. Op circusliefhebbers, obscure filmfreaks en seriemoordenaars kun je in ieder geval rekenen. En bierliefhebbers,  want de naam verwijst naar één van de wilde gisten die je vaak in bier tegen komt als je deze tijdens de bereiding aan de elementen bloot stelt. Wilde vergisting heet dat en dat levert, doordat er zich ook melkzuurbacteriën in je drank nestelen, een zuur bier op. Wilde fermentatie pur sang. De Lambiek is een goed voorbeeld, maar er zijn er meer. Tijdens Carnivale Brettanomyces staan Amsterdamse bierkroegen twee dagen lang in het teken van dit spannende type bier, met nationale en internationale brouwers, workshops, proeverijen, food pairing en een zure bek.

Lees er meer over op www.wildegist.nl.

Horse Jerky

verse biefstuk gejerkte biefstuk t kan aantrekkelijker ogen, toegegeven, maar lekker is het wel

In zijn nimmer aflatende zoektocht naar een vetpercentage in de enkele cijfers heeft meneer zich thans op het carb cycling gestort. Lang verhaal, dat in ieder geval eindigt met ‘veel vlees’. Ook een eventuele avondsnack bestaat uit eiwitten en vetten. Een handje noten bijvoorbeeld, een eiwitshake, of een plakje kipfilet of worst. Meneer besloot zelf wat te maken: beef jerky, maar dan van paardenbiefstuk. Dat had hij toevallig liggen. Het procedé is dodelijk eenvoudig. Snij de biefstuk in dunne reepjes, dwars op de draad en kruidt ze. Meneer was een beetje lui en gebruikte twee verschillende varianten van de heel behoorlijke Original Spices van Jonnie Boer aangevuld met ca 15 gram zout per kilo. Maar vrijwel elke smaakcombinatie is mogelijk. Als je azijn, peper, bruine suiker en koriander gebruikt noem je het biltong. Hoewel die suiker het low carbesque karakter wel een beetje teniet doet. Een nachtje marineren voor je begint met jerken komt het eindresultaat ten goede. Droog de biefstukreepjes in de oven, liggend op of hangend aan een rooster met de deur op een kier, de ventilator aan en de temperatuur of ongeveer 60-80 graden. Het vlees gaart noch fermenteert, maar droogt in een uur of 4-6 tot een superlekkere, sixpack bevorderende snack. ‘Trekpaard!’ riep een gevatte twitteraar met een scherpte die meneer moest ontberen. Eén van de nadelen van low carb eten.

Over bier gesproken: vrijdag brewing, blending, mixing in Mediamatic, Amsterdam

This edition of Bierberaad we will look back, in order to go forward. Together with artists, brewers, architects and cocktail-shakers we will travel in time through the history of our fermented gold. Including the first bread beers ever brewed (6000 years ago!), medieval beer mixing procedures and modern takes on unusual ingredients. How about using urine for instance? Or mixing it up with water, Oude Geuze and smoked Urbock?

Meneer krijgt goesting als hij dat leest. Aankomende vrijdag zal hij, ervaren hemabrouwer als hij is, dan ook in Mediamatic te vinden zijn. Wie gaat er mee?

Meer info hier.

Bierberaad
Friday 5 June
Biotoop Mediamatic, Dijksgracht 6, Amsterdam
Door open & food at 18.30

Talks start at 20:00

Tickets: €15 (incl. membership and tasting)

Echt Hemabier

Hij had hem zien staan, en laten staan, dat bierpakket van de Hema. Hoe compleet de inhoud ook moge zijn, meneer heeft al die materialen allang in huis… Maar het bier kruipt waar niet gaan kan en zo stond hij een dag later toch een doosje af te rekenen. Het pakket is van de Brooklyn Brew Shop, uit de VS. Ze verkopen een grote variatie aan zelfbrouwpakketten. Bij de Hema is alleen hun Belgisch Blond te vinden.

bij de hema! de inhoud eindmaisch klein kutvergietje de bostel foto van het koken van de wort en het blobt

De doos bevat:

  • Een glazen gistingsfles van 4 liter met dop
  • een plastic slangetje
  • een thermometer
  • een waterslot
  • een zakje van een of ander schoonmaakmiddel
  • een zakje niet nader gespecificeerde gist
  • een zakje hopkorrels, ook zonder soortaanduiding
  • voorgeschrote (gemalen) mout. Dat is handig want dat schroten is zonder de juiste apparatuur een lastige klus.Mout zijn trouwens ontkiemende en gedroogde en al dan niet geroosterde granen. De mout in dit pakket bestaat uit een mix van tarwe en gerst. Binnen de bierbrouwwereld staat voorgeschrote mout niet in hoog aanzien. Maar aanzienlijk hoger dan moutsiroop wat in de meeste pakketten te vinden is. Dus dat is winst.

Op de website van de Brooklyn Brew Store staat de instructie, in PDF vorm. 

Meneer ging aan de slag, keurig volgens de PDF. Die bleek goed te volgen en niet te ingewikkeld, zonder de bierbereidingskantjes er al te zeer vanaf te lopen. Maischen op 63-68 graden, spoelen met heet water, koken gedurende een uur waarbij in drie fasen de hop wordt meegekookt, keihard naar de Albert Heijn rijden omdat je ijs bent vergeten te kopen, terugkoelen naar 20-25 graden in een gootsteen met ijswater, de hop en andere ongerechtigheden eruit zeven, gist erbij, schudden en enkele uren later klinken de eerste geruststellende blobjes al in de casa wateetonskeuken.

Vier liter Hema bier, in vier uur (+ drie maanden wachten). Verdraaid geinig. Dus doe je vader, of jezelf, er vooral één cadeau.

Bier brouwen met de Hema

bij de hema!

Hoe gaaf is dat? Een bierbrouwpakket. Gewoon bij de Hema. Met mout, gist en hop, een bokaal, waterslot, thermometer en hevel. Geen laffe biersiroop maar helemaal echt en compleet. 3,8 liter is niet zo veel, maar je koopt er een zakje mout, en wat nieuwe gist en hop bij en je kunt weer door.

Over Loop

Blubblub

Hij gist in ieder geval lekker.

‘Wat was het’-week: kortademige mirabeljenever

Graan? graan! kijk 'm shinen

Een dag, op z’n hoogst. Dat is de window of opportunity. Daarvoor zijn ze onrijp, daarna zijn ze opgevreten. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het vele jaren duurde voor meneer überhaupt ontdekte had dat er mirabellen op landgoed De Drie Wateetonschen groeiden. Toch een boom van een meter of vijf hoog, en niet eens zo heel erg verstopt. De vogels wisten hem in ieder geval uitstekend te vinden en zijn meneer bijna elk jaar weer voor. Maar, in het uitzonderlijke geval dat je er wel op tijd bij bent doet zich een nieuw probleem voor. Wat moet je met zo achterlijk veel van die kleine gele pruimpjes ? Inmaken dan maar. In graanjenever bijvoorbeeld, die meneer in een wilde bui ook eens zelf heeft proberen te maken zonder erover te schrijven. (In zijn aankomend boek Over Rot  zal hij het met een nieuw bezoek verblijden). Ook deze jenever staat al weer een paar jaar in zijn kast. In een Lidl-nep-breezerflesje. Meneer laat zich wel kennen. De kleur is licht oranje, en er drijft wel wat prut in. Niets wat een bezoek aan de zakdoek niet kan verhelpen. De geur is geweldig. Citrusfruit, vanille en een forse vleug amandelspijs die zich pas in tweede instantie kenbaar maakt. Blauwzuur uit de pitten, die meneer mee heeft laten trekken (mirabellen zijn erg lastig te ontpitten)?  De smaak is heerlijk, fris en heel fruitig, met tonen van sinaasappelschil, en een klein maar volwassen randje bitter. Net even te zuur, dat wel, maar een mespuntje suiker lost dat direct op. Na het drinken kreeg meneer even hoofdpijn, werd hij kortademig, verward, misselijk en kleurde zijn huid blauw. Maar dat was na een uurtje wel weer over. Hij schenkt er nog één in!

‘Wat was het’-week: no label

maar wat was het mooi geel is niet lelijk (maar wel vies)

Geen label, geen handgeschreven aanduiding van inhoud of datum. Het zou ook een restantje terpentine kunnen zijn. Meneer heeft geen idee. De zorgwekkende verpakking (een Jilz flesje met een sherrydop) doet vermoeden dat het in rond 2009 tijdens een inbraak in Casa Wateetons door huisvrouwen uit de provincie in zijn keukenkastje is achtergelaten. Je weet hoe ze zijn. De fles ontkurkt zonder plop. Dat korfje zat er al dus die tijd voor de sier. De kleur is goudgeel en de neus heeft iets medicinaals: zoethout, anijs. Het is overduidelijk bedoeld als appelcider en het zoetje is dik in orde. Verder is de smaak nogal plat, zonder tintelfrisse bubbels, spannende tannines of de fijne cider-typische stalgeur waar mevrouw Wateetons zo van gruwt. (Misschien heeft zij het er neer gezet?) Slechts die anijs en een drupje nagellakremover.

Wateetons workshops
dots
Wateetons Wilde Weekend in Zweden

wilde-weekend-groot

dots
dots
Watwinkeltons – boeken en t-shirts

dots
Meneer’s zomerproject – de pizzaoven

Volg hem hier. De kneus.
dots
Watatons
Categorieën
dots
dots
dots
Niks te zien hier, voor je kijken doorlopen
dots